“คัดค้าน! ก่อนเปิดศาล อัยการไม่ได้ระบุวิดีโอนี้ไว้ในบัญชีพยานหลักฐานที่ยื่นมา” หวังลี่กล่าว
ประธานศาลลังเลอยู่บ้าง ตามขั้นตอนแล้ว การกระทำเช่นนี้ไม่เป็นไปตามระเบียบ หลักฐานชิ้นนี้ควรยื่นในการพิจารณาคดีครั้งถัดไป แต่ก็ต้องพิจารณาตามสถานการณ์ หากหลักฐานมีผลสำคัญต่อการพิจารณาคดี ในฐานะประธานศาล เขาก็สามารถใช้ดุลยพินิจตัดสินได้
นีเหยียนกล่าวว่า “ประธานศาลคะ หลักฐานชิ้นนี้มีผลสำคัญต่อการพิจารณาคดีนี้ ฉันเพิ่งได้มาก่อนเปิดศาล จึงไม่ได้ยื่นคำร้องล่วงหน้า ขอให้ท่านพิจารณาตามดุลยพินิจด้วยค่ะ”
ประธานศาลเปิดวิดีโอนั้นฉายกลางศาลทันที
ในวิดีโอ หลินเชียนเจี๋ยใช้กำลังควบคุมหลู่เทียนไว้ ส่วนหลู่เทียนดิ้นรนและพยายามขัดขืนหลายครั้ง แต่ไม่สำเร็จ สุดท้ายก็ถูกหลินเชียนเจี๋ยข่มขืน
แม้วิดีโอจะไม่คมชัดมากนัก แต่ก็มองเห็นใบหน้าของคนในภาพได้ชัด หลักฐานวิดีโอนี้เพียงพอที่จะใช้เอาผิดหลินเชียนเจี๋ยได้
ทนายหวังมองวิดีโอนั้น คิ้วขมวดเล็กน้อย “คัดค้าน! ประธานศาลครับ ข้าพเจ้าสงสัยในความถูกต้องแท้จริงของวิดีโอนี้ จึงขอให้พักการพิจารณาคดี”
“องค์คณะจะพิจารณาความเห็นของทนายฝ่ายจำเลยอย่างถี่ถ้วน บัดนี้ขอพักการพิจารณาคดี และจะเปิดศาลอีกครั้งในอีกสามสิบนาที” ประธานศาลกล่าว
ทันทีที่พักการพิจารณาคดี หลินเชียนเจี๋ยก็หันไปตำหนิทนายหวัง “ทนายหวัง คุณทำงานกันแบบนี้เหรอ? ทำไมพวกเขาถึงมีวิดีโอ? ทำไมคุณไม่ซื้อวิดีโอนั่นมา? คุณทำงานไม่น่าเชื่อถือแบบนี้ คราวหน้าฉันจะไม่จ้างคุณอีกแล้ว!”
“หุบปาก!” น้ำเสียงของทนายหวังเต็มไปด้วยความหงุดหงิด “คุณจะใจร้อนไปถึงไหน? ฉันบอกคุณแล้วว่าคดีนี้ไม่มีทางแพ้ ก็ไม่มีทางแพ้! ถ้าไม่อยากติดคุก ก็หุบปากซะ เรื่องที่ไม่ควรพูดก็อย่าพูด!”
หวังลี่แทบถูกหลินเชียนเจี๋ย เพื่อนร่วมทีมจอมพังทำให้โกรธตาย ก่ออาชญากรรมก็ส่วนหนึ่งแล้ว ทำไมยังปล่อยให้คนอื่นถ่ายวิดีโอไว้ได้อีก?
หลินเชียนเจี๋ยโกรธจนหัวเราะ “คุณบอกให้ฉันหุบปากเหรอ? ดูให้ดีสิ คนที่จ่ายเงินจ้างคุณคือฉัน แล้วคุณยังกล้าตะคอกใส่ฉันอีกเหรอ?”
“คุณหลินครับ คนที่จ้างข้าพเจ้าไม่ใช่คุณ แต่เป็นคุณเจียง” ทนายหวังเตือน