ตำรวจตรวจค้นบริเวณรอบที่พักของเฉินฮุย แต่ไม่พบร่องรอยของหญิงตั้งครรภ์คนนั้น และไม่พบเบาะแสใดๆ
เวลาผ่านไปทีละวินาที
ฝางรุ่ยเริ่มกระวนกระวาย ถามหลินเซินที่นั่งหลับตาพักผ่อนอยู่ในรถว่า "เฉินฮุยจะซ่อนหญิงตั้งครรภ์คนนั้นไว้ที่ไหน?"
หลินเซินถือภาพวาดที่มู่เหมี่ยนวาดไว้ก่อนหน้านี้ พึมพำอยู่ในปากว่า "ถ้าฉันเป็นเฉินฮุย ฉันอยากให้ตัวเองกลับชาติมาเกิดเป็นแมว ฉันจะ..."
"ถ้าเขาจะกลับชาติมาเกิด ต้องเลือกวันมงคล หาที่ที่ดีๆ"
"การกลับชาติมาเกิด ทุกอย่างต้องกลับไปยังจุดเริ่มต้น เวลา...สถานที่...สถานที่ที่เขาเกิดอยู่ที่ไหน?" หลินเซินถามขึ้นมาทันใด "บ้านเกิดของเฉินฮุยอยู่ที่ไหน?"
ฝางรุ่ยเข้าใจความหมายของหลินเซินในทันที "ได้ ฉันให้คนไปสืบเดี๋ยวนี้"
การกลับชาติมาเกิด ก็คือการกลับไปยังเวลาและสถานที่ที่เกิด
เวลากลับไปไม่ได้ แต่สถานที่นั้นกลับไปได้
แต่เนิ่นนานมาแล้ว การจะหาสถานที่เกิดของเฉินฮุยนั้นยากมาก และตอนนี้พวกเขาไม่มีเวลาไปสืบหาอย่างละเอียด
ตอนนั้นเองฝางรุ่ยก็รับโทรศัพท์: "หัวหน้าฝาง นิติเวชมู่บอกให้พวกคุณไปดูที่ชั้นหกของตึกเมื่อกี้ เธอบอกว่าสภาพแวดล้อมตรงนั้นเปลี่ยนไป ให้คุณช่วยสืบดูหน่อย"
ฝางรุ่ยกับหลินเซินสบตากัน สัญชาตญาณบอกพวกเขาว่า หญิงตั้งครรภ์คนนั้นน่าจะอยู่ที่นั่น
ฝางรุ่ยพาคนค้นทั่วทั้งชั้น ในห้องสุดด้านในพบหญิงตั้งครรภ์คนหนึ่ง
หญิงตั้งครรภ์ยังมีลมหายใจ แต่อาจถูกฉีดยาสลบปริมาณมาก นอนนิ่งอยู่บนเตียง ข้างเตียงแขวนขวดน้ำยาสองขวด กำลังฉีดเข้าสู่ร่างกายของเธอทางสายน้ำเกลือ เพื่อประคองชีวิตของเธอไว้
ฝางรุ่ยรีบส่งหญิงตั้งครรภ์คนนี้ขึ้นรถพยาบาลทันที
เพราะส่งโรงพยาบาลได้ทันเวลา แพทย์ผ่าตัดนำแมวออกจากร่างกายของหญิงตั้งครรภ์ได้สำเร็จ แมวนั้นตายแล้ว ส่วนหญิงตั้งครรภ์แม้จะเอาชีวิตไว้ได้ แต่มดลูกเสียหายอย่างหนัก อาจจะไม่มีวันมีลูกได้อีกตลอดชีวิต
"เฮ้ ก็ต้องโทษศาสตราจารย์ไป๋คนนั้น ไปโพสต์วิดีโออัปยศคนร้ายในเน็ต ถ้าไม่ใช่อย่างนั้นเด็กสาวคนนี้ก็คงไม่ถูกคนร้ายเล็งเป้า" เสี่ยวจางอดถอนหายใจไม่ได้ "แต่ก็ต้องโทษตัวเองด้วย ทำอะไรไม่ดี ไปเป็นมือที่สาม"
ที่ถูกเสี่ยวจางเตือน ฝางรุ่ยก็คิดอะไรขึ้นมาได้ทันใด