คดีของเฉินฮุยปิดลง คนในโรงพักก็ว่างลงไม่น้อย
มู่เหมี่ยนทำผลงานใหญ่ในการไขคดีครั้งนี้ ได้เลื่อนขั้นเป็นพนักงานประจำโดยตรง และเข้าโครงการกลุ่มคดีพิเศษอย่างเป็นทางการ ส่วนเฉินเสวี่ยก็กลายเป็นผู้ช่วยของมู่เหมี่ยน
กลุ่มคดีพิเศษจัดพิธีต้อนรับให้มู่เหมี่ยนเป็นพิเศษ
คนที่มู่เหมี่ยนเห็นล้วนเป็นหน้าคุ้นตากันทั้งนั้น พวกเขาทุกคนเป็นมิตรกับมู่เหมี่ยนมาก เพราะมู่เหมี่ยนเพิ่งมาถึงสำนักงานตำรวจภูธรเมือง ก็ช่วยพวกเขาไขคดีฆาตกรรมใหญ่ได้หนึ่งคดีแล้ว
ภาพลักษณ์ของมู่เหมี่ยนก็อัปเกรดจากนิติเวชประหลาด กลายเป็นมือเก่งด้านการไขคดี
"มู่เหมี่ยน เธอเขียนรายงานตรวจสอบตัวเอง ทำความเข้าใจตัวเองให้ดีซิ ว่าทำไมนิติเวชอย่างเธอถึงถูกคนร้ายจับเป็นตัวประกันได้?" คำพูดของฝางรุ่ยทำลายบรรยากาศเป็นมิตรเมื่อครู่ "ส่งให้ฉันก่อนเลิกงาน"
"ได้ค่ะ"
ฝางรุ่ยได้รับรายงานตรวจสอบตัวเองของมู่เหมี่ยน เขียนอย่างจริงจัง ส่วนวิเคราะห์ตนเองก็ค่อนข้างลึกซึ้ง ตอนที่เขากำลังจะเก็บมันขึ้นมา กลับเห็นท้ายรายงานเขียนไว้ว่า:
ข้อความข้างต้นทั้งหมดไม่ใช่เหตุผลพื้นฐานที่ฉันถูกคนร้ายจับเป็นตัวประกัน เหตุผลที่แท้จริงคือ: ช่วงนี้ฉันซวยมาก พูดตามภาษาเฉินเสวี่ยก็คือ ฉันเคราะห์ร้าย! ช่วงนี้คนราศีสิงห์จะซวยมาก!
เฉินเสวี่ยเห็นมู่เหมี่ยนนั่งเหม่อหน้าคอมพิวเตอร์ ก็ตบไหล่เธอ "เหมียนเหมียน ทำไมเธอถึงตรวจดีเอ็นเอให้เด็กทารกพวกนี้ล่ะ? เสียเวลาทั้งแรง ทั้งไม่มีความหมาย"
"เฉินเสวี่ย ฉันอยากช่วยทารกในครรภ์พวกนี้หาคุณแม่"
"แม่ของพวกเขาทำแท้งพวกเขาออกมา ก็คือไม่เอาพวกเขาแล้ว จะไปหาพ่อแม่ของพวกเขามีประโยชน์อะไร? พวกเขาก็ไม่เอาโหลแก้วนี้กลับไป เอาเข้าจริงอาจจะยังรังเกียจว่าเป็นสิ่งอัปมงคลอีกต่างหาก"
"พวกเขา... ถูกแม่ทิ้งเหมือนกันเหรอ?" มู่เหมี่ยตามองก้อนเนื้อที่แช่อยู่ในโหลแก้ว สีหน้าเริ่มสับสน
"แน่นอนสิ!" เฉินเสวี่ยรู้สึกว่าวันนี้มู่เหมี่ยนดูผิดปกติไปนิดหน่อย แม้ปกติเธอจะซึม ๆ ไม่ค่อยแสดงสีหน้า แต่วันนี้อารมณ์เธอดูหดหู่เป็นพิเศษ
มู่เหมี่ยนก้มหน้าลง "ทำไมไม่เอาพวกเขาล่ะ? ตัวอ่อนพวกนี้ดูแข็งแรงดี พวกเขาจะเป็นเด็กปกติได้"