หลินหลานลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยื่นหนังสือให้มู่เหมี่ยน “คุณก็เชื่อในพระเจ้าด้วยหรือคะ”
มู่เหมี่ยนไม่ได้ตอบคำถามของเธอ
มู่เหมี่ยนพลิกหนังสืออย่างรวดเร็ว เปิดไปหน้าหนึ่งแล้วกวาดตามองทันที หน้านั้นยังอยู่ครบสมบูรณ์
“ช่างเถอะค่ะ คืนหนังสือให้คุณแล้วกัน ฉันไม่อยากเพิ่มตัวอักษรบนเค้กแล้ว” มู่เหมี่ยนคืนหนังสือให้หลินหลาน ก่อนเดินออกจากร้านเค้กไป ท่ามกลางสายตาฉงนของอีกฝ่าย
เมื่อขึ้นรถแล้ว มู่เหมี่ยนก็พูดกับฝางรุ่ยว่า “ฝางรุ่ย ฉันรู้แล้วว่าตัวอักษรบนกระดาษแผ่นเล็กนั้นหมายถึงอะไร”
“คุณหมายถึงข้อความที่พบในมือของผู้เสียชีวิตหรือ”
“ใช่ ตัวอักษรชุดนั้นน่าจะไม่ครบ ข้อความเต็มควรเป็น ‘เลวีนิติ 18:9’ เลวีนิติเป็นหนึ่งในบทของคัมภีร์ไบเบิล ส่วน 18:9 หมายถึงบทที่ 18 ข้อที่ 9”
มู่เหมี่ยนอ่านข้อความนั้นออกมา “พี่สาวหรือน้องสาวของท่าน ไม่ว่าจะเป็นลูกสาวของบิดาคนเดียวกันแต่ต่างมารดา หรือลูกสาวของมารดาคนเดียวกันแต่ต่างบิดา ไม่ว่าจะเกิดในบ้านหรือเกิดนอกบ้าน ท่านต้องไม่เปิดเผยส่วนลับของนาง”
ฝางรุ่ยสรุปว่า “เพราะฉะนั้น ฆาตกรทิ้งกระดาษแผ่นนี้ไว้เพื่อบอกเราว่าผู้ตายมีความสัมพันธ์พิเศษกับน้องสาวแท้ ๆ ของตัวเองหรือ”
ฝางรุ่ยรู้สึกตกใจไม่น้อย แต่เมื่อนึกถึงปฏิกิริยาผิดปกติต่าง ๆ ของเย่เจ๋อหลิง เขาก็รู้สึกว่าความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องตระกูลเย่ไม่ปกติจริง ๆ
ฝางรุ่ยกับมู่เหมี่ยนรีบขับรถไปหาเย่เจ๋อหลิงทันที
เนื่องจากสภาพจิตใจของเย่เจ๋อหลิงไม่ค่อยดี เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุไม่คาดคิด ตำรวจจึงส่งตำรวจหญิงคนหนึ่งไปคอยดูแลเธออย่างใกล้ชิด