จริง ๆ แล้วคำพูดของข้าวโพดก็ไม่ได้แย่อะไร แต่พอรวมกับสิ่งที่จิ้งจอกพูดเข้าไป มันก็เริ่มดูแปลก ๆ เหมือนกำลังเหมารวมพวกอสูรที่เลือกผิดทั้งหมด ว่าพวกเขาไม่ได้เข้าใจและรักเยวี่ยเยวี่ยจริง ๆ
สงครามกำลังจะปะทุ ฉือเว่ยรีบหยิบไอเทมออกมา พลางร้องไห้ พิมพ์ความรู้สึกออกมาอย่างจริงใจ:
"ความรักที่ผมมีต่อเยวี่ยเยวี่ย ฟ้าดินตะวันจันทร์เป็นพยานได้ ผมอยู่เคียงข้างเยวี่ยเยวี่ยมาโดยตลอด เห็นทั้งความเข้มแข็งและความกล้าหาญของเธอ
ครั้งนี้ผมเลือกผิดจริง แต่การที่เอาแค่การเลือกครั้งเดียวมาตัดสินพวกเราที่ทุ่มเทอย่างแท้จริง มันไม่ใช่การยัดเยียดความอวดดีหรอกเหรอ? เจตนาแรกเริ่มของทุกคนที่โหวต ก็แค่อยากให้เยวี่ยเยวี่ยดีขึ้น แค่นั้นเอง ผมอยากได้เสียงบอกราตรีสวัสดิ์จากเยวี่ยเยวี่ยก็จริง แต่การที่ได้เห็นเยวี่ยเยวี่ยได้รับในสิ่งที่ต้องการ แล้วรู้สึกดีใจก็จริงเช่นกัน"
หลังจากพิมพ์ข้อความนี้จบ ฉือเว่ยกุมสมองกลในมือพลางสะอื้นจนตัวโยน ขนตายาวเรียวเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำตา ใบหน้าหล่อเหล่าที่ชวนให้หลงใหลนั้น บัดนี้เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและขมขื่น
ถ้ามีก่อนหน้านี้ใครมาบอกเขาว่า วันหนึ่งเขาจะร้องไห้จนตัวสั่นให้กับไอดอลเสมือนจริงที่อยู่ห่างไกลและจับต้องไม่ได้ เขาจะต้องหยิบของฟาดหัวคนคนนั้นแน่ ๆ
แต่ตอนนี้ ฉือเว่ยสัมผัสได้ถึงความรักอันล้นเหลือที่หาที่ระบายไม่ได้จริง ๆ เขารักอย่างเจ็บปวดและเปี่ยมสุขในเวลาเดียวกัน
คนเราไม่ได้ถูกใครยัดเยียดให้รักสิ่งที่เป็นดวงใจของตัวเองหรอก แต่มันเป็นเหมือนรักแท้ที่มาเยือน จู่ ๆ ก็ถาโถมเข้ามาอย่างไม่รู้ตัว
ต่อให้เริ่มจากใจที่แค่อยากดูสนุก ๆ ก็หยุดความรู้สึกอันสั่นสะเทือนในใจ ที่แค่ชำเลืองมองครั้งเดียวก็ตราตรึงไปชั่วนิรันดร์ไม่ได้