กลุ่มต่อไปคือเจิ้งเหวินซวินและเสียวเฉิงเยว่
ทั้งสองคนร้องเพลงประกอบซีรีส์ที่ดังพอสมควรซึ่งเจิ้งเหวินซวินเป็นคนแต่งเนื้อร้อง ใช้ได้ ไม่มีอะไรผิดพลาด
หลังจากจบการแสดง สายตาทุกคนก็ตกไปที่สวี่ทิงอวี๋ทั้งสามคน
"อย่างนี้นะ ให้พวกเธอสองคนร้อง ฉันขอลาออกเอง ฉันไม่เอาไอเท็มอะไรเลยก็ได้" สวี่ทิงอวี๋พยายามดิ้นรนอีกครั้ง
"ไม่ได้" หลินเสี่ยนปฏิเสธ แต่ก็เปลี่ยนคำพูด "พวกเธอสามคนร้องด้วยกันก็ได้"
[เมื่อกี้ใครบอกว่าหลินเสี่ยนเป็นคนหัวโบราณวะ?]
[หลินเสี่ยน นายจัดรายการนี้จบแล้วไม่จัดต่อแล้วเหรอ?]
[ก็ไม่เชิง...ไม่ได้...ฉันว่าเอาเป็นว่า...]
[คนข้างบนจะตัดประโยคเป็นหรือเปล่า ถ้าไม่เป็นให้ฉันทำแทน]
เมิ่งไป๋โจวหันขวับไปทางสวี่ทิงอวี๋ทันที
รอยยิ้มบนใบหน้าเจียนฉือปิดไว้ไม่อยู่แล้ว "อาจารย์สวี่ ผมไม่เป็นไรครับ ให้อาจารย์ร้องสองเพลงมันลำบากเกินไป"
เมิ่งไป๋โจว: ? ยะโสแล้วเอาชีวิตมาด้วย
"ผมก็ได้เหมือนกันครับ ผมไม่อยากให้อาจารย์ลำบากใจ" เมิ่งไป๋โจวในใจแทงเจียนฉือทะลุปุ๊กปั๊กไปแล้ว
หลินเสี่ยนพูด "งั้น...อาจารย์สวี่เลือกเพลงที่จะร้องเลยไหม?"
"ร้องเพลงอะไรก็ได้เลยเหรอ?" ดวงตาสวี่ทิงอวี๋เป็นประกายวาววับทันที
"อ๋า? ใช่" หลินเสี่ยนนึกย้อนถึงคำพูดตัวเอง แล้วก็อดเป็นกังวลไม่ได้ "อาจารย์สวี่ อยากจะร้องเพลงอะไร?"
"ร้อง..."
...
"เสือสองตัว เสือสองตัว วิ่งไว วิ่งไว" สวี่ทิงอวี๋ยืนอยู่ข้างกองไฟ ไม่รู้ไปเอากิ่งไม้มาจากไหน ร้องไปชี้เมิ่งไป๋โจวไป คำต่อไปก็ชี้ไปที่เจียนฉือ