สวี่ทิงอวี๋เงยหน้าขึ้นมา ก็เจอกับสายตาอ้อน ๆ แถมน้อยใจของเมิ่งไป๋โจวพอดี
ข้าง ๆ เจียนฉือหน้านั้นยกยิ้มเยาะ แถมยังมีรอยยิ้มที่ดูน่าต่อยิ่งนัก
"หยุด ๆ ๆ" สวี่ทิงอวี๋ยัดบาร์บีคิวเข้าปาก เคี้ยว ๆ แล้วก็ลุกขึ้นยืน แสร้งทำเป็นยืดเส้นยืดสาย แล้วก็หยิบมือถือออกมาจากกระเป๋า
"ว่าไง? ลุง? อะไรนะ? ฝูชิงจือบอกว่าต้องการฉัน? ได้ ๆ ฉันไป ฉันไป"
พูดจบ สวี่ทิงอวี๋ก็ทำท่าจะหนีออกจากที่ตรงนั้น
[ฉันไม่ไหวแล้ว ยูกระต่ายขอลาถอยถอยถอย!]
[นี่มันฉากไหนกันเนี่ย?]
[ผู้หญิงแย่คนนี้ดวงดีจริง ๆ ขอสลับไปเล่นสักสองตอนเถอะ]
[ดี ดูแล้ว ชอบ ให้รางวัล]
"คุณสวี่" ผกก.หลินเรียกสวี่ทิงอวี๋ไว้
สวี่ทิงอวี๋ทำเป็นไม่ได้ยิน
"คุณสวี่" เมิ่งไป๋โจวดึงแขนเสื้อเธอไว้ น้ำเสียงแสนบริสุทธิ์ "ผู้กำกับหลินเรียกเธอน่ะ"
"ฮ่า ๆ ฮ่า ๆ เมื่อกี้ฉันไม่ได้ยินนี่นา มีอะไรเหรอคะ ผู้กำกับหลิน?" สวี่ทิงอวี๋จำใจหันกลับไป ฝืนยิ้มออกมาได้หน้ายิ่งกว่าร้องไห้
"เรายังมีกิจกรรมสุดท้ายของวันนี้อีกนะ" หลินเสี่ยนยิ้มจนตาหยี แววตาชอบดูเรื่องสนุกแทบจะเก็บไว้ไม่อยู่
"ฉันยอมจ่ายค่าปรับตามสัญญา..." สวี่ทิงอวี๋คิดจะหนี
หลินเสี่ยนพูดขึ้นมาแบบไม่ใยดี "ปฏิเสธ"
สวี่ทิงอวี๋จำใจนั่งกลับลงไป
"ฮ่า ๆ ฮ่า ๆ อาจารย์เสี่ยว ฉันอยากกินหอยลาย ขอนั่งข้างเธอหน่อยได้ไหม" หยวนหยุนมีไหวพริบ ยอมสละที่นั่งอีกฝั่งของสวี่ทิงอวี๋ให้