ในที่สุด หวังเสี่ยวเฉินก็สร้างความมั่นใจในใจจนเสร็จ เขายกไฟฉายส่องไปรอบ ๆ ห้องเรียนหนึ่งรอบ แล้วก็หยุดนิ่งอยู่กับที่
เพราะนอกจากมุมที่สองคนหมอบอยู่ ยังมี NPC หลายตัวหมอบอยู่ในมุมอื่น ๆ อีก
พอเห็นหวังเสี่ยวเฉินกับเสียวเฉิงเยว่พบพวกเขาในที่สุด NPC หลายคนที่ขาหมอบจนชาก็ลุกขึ้นยืน เดินโซเซเข้าหาทั้งสองคน
"ว้ายยยยย!!!!" หวังเสี่ยวเฉินกระโดดลงจากโต๊ะ โบกไฟฉายไปมาในอากาศอย่างสุดแรง พยายามใช้แสงไฟไล่ NPC พวกนี้ให้ถอยไป
[NPC พวกนี้ยังดีนะ รอให้หวังเสี่ยวเฉินกับเสียวเฉิงเยว่เห็นก่อนถึงจะลงมือ]
[ฉันทนไม่ไหวจริง ๆ หวังเสี่ยวเฉินเป็นแค่ปากเก่ง]
[ฉันรู้สึกว่าสองคนนี้ไม่ฟังเลยว่าในวิทยุพูดว่าอะไร]
[ถ้าไม่มีคำบรรยายฉันก็ไม่ได้ยิน หวังเสี่ยวเฉินร้องไห้ดังเกินไป]
ใช่แล้ว หลังจากที่พวกเขาถูกขังเข้าไป วิทยุก็ดังคำแนะนำขึ้น
"ในนี้ นักเรียนที่ไม่มีบัตรนักเรียนไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากห้องเรียน นักเรียนที่ไม่มีบัตรนักเรียนจะถูกโจมตีหลังจากออกจากห้องเรียน เพราะการดำรงอยู่ของพวกเขาไม่สมเหตุสมผล"
"นักเรียนในห้องเรียนจะไม่โจมตีคนอื่นโดยพลการ บางทีพวกเขาอาจจะยืมบัตรนักเรียนให้พวกคุณก็ได้"
คำแนะนำในวิทยุเกือบจะบอกสองคนนี้แล้วว่าจะออกจากที่นี่ได้ยังไง แต่สองคนนี้ไม่ได้ยินอะไรเลยจริง ๆ
ในห้องควบคุม ผู้กำกับหลินพูดว่า "เปิดอีกครั้งสิ"