NPC ผู้ทำหน้าที่ของตนหลายคนวิ่งเข้ามา มองบัตรนักเรียนของพวกเขาแวบหนึ่ง ตะคอกใส่หวังเสี่ยวเฉินสองสามที แล้วก็โซซัดโซเซเดินจากไป
"งั้นมีบัตรนักเรียนก็จะไม่ถูกโจมตีเหรอ?" สวี่ทิงอวี๋มองNPCที่จากไปอย่างครุ่นคิด
"น่าจะใช่นะ?" หวังเสี่ยวเฉินก็เริ่มไม่แน่ใจเช่นกัน
"เมื่อกี้พวกนายไปไหนกันมา? แล้วเอาบัตรนักเรียนมาจากไหน?" สวี่ทิงอวี๋สงสัย "ที่นี่มีบัตรนักเรียนแค่หกใบ มีเบาะแสอื่นที่จะได้บัตรนักเรียนอีกไหม?"
หวังเสี่ยวเฉิน: เดี๋ยว ช้าลงหน่อย ฟังไม่ทัน
"พวกเราสองคนวิ่งช้า เลยถูกจับเข้าไปในห้องเรียน" เสียวเฉิงเยว่เอ่ยปาก แต่ก็จงใจละเว้นท่าทางที่ทั้งคู่ย่ำแย่ "แล้วก็ตามคำใบ้ ได้บัตรนักเรียนมา"
ส่วนทำไมมีแค่หกใบ เธอก็ไม่รู้เหมือนกัน ที่นั่นมีNPCแค่หกตัว
"ใช่ พวกเราสองคนฝ่าอุปสรรคนานัปการ สู้กับNPCทั้งสติปัญญาและกำลัง กว่าจะได้บัตรนักเรียนหกใบนี้มา" หวังเสี่ยวเฉินกระแอมไอหนึ่งครั้ง ทำท่าเหมือนผ่านเรื่องใหญ่โตมา "พวกนายไม่รู้หรอกNPCหกตัวรุมล้อมพวกเรา..."
ผู้ชมที่รู้ความจริง: ...
[ไม่ใช่ ฮ่าๆๆ หวังเสี่ยวเฉินแกกล้าพูดได้ยังไงเนี่ย?]
[คำใบ้เท่ากับผู้กำกับบอกโดยตรงNPCยื่นให้ด้วยมือตัวเอง ยังมีบริการเปิดประตูให้อีก]
[ฉันทนไม่ไหวแล้ว ฮ่าๆ ฉันเห็นอวิ๋นอวิ๋นสีหน้าเต็มไปด้วยความชื่นชม เธอเชื่อจริงๆ เหรอเนี่ย?]