ช่วงนี้แขกรับเชิญไม่เห็นคอมเมนต์ ไม่เช่นนั้นฝูชิงจือต้องถอดชื่อแฟนคลับคนนี้แน่นอน
"เอ่อ... คุณครูฝู" ในที่สุด เจียนฉือก็ทนไม่ไหว หันไปมองฝูชิงจือที่อยู่ข้างหลัง เผอิญเห็นเธอโยนใบไม้สองใบ
ใบไม้ร่วงหล่นลงพื้นอย่างช้า ๆ
สบตากัน
เงียบงัน
ความอึดอัดที่ไม่มีเสียง ยิ่งอึดอัดกว่าความอึดอัดที่มีเสียง
"ฮ่า ๆ ฮ่า ๆ ๆ ๆ ฮ่า ๆ?" ฝูชิงจือรีบเก็บใบไม้ขึ้นมาอย่างว่องไว พลางหัวเราะกลบเกลื่อน "ขอโทษนะคะคุณครูเจียน เมื่อกี้มือฉันลื่น ใบไม้หลุด"
[ฉันทนไม่ไหวแล้ว ใครจะเข้าใจความตลกที่ถูกจับได้คาหนังคาเขากันเนี่ย]
[ถึงอย่างนั้น เจียนฉือก็ไม่ได้ไปยุ่งอะไรกับฝูชิงจือนะ จะว่าไปทั้งคู่ก็ไม่เคยร่วมงานกัน แล้วเธอทำแบบนั้นไปทำไม]
[เจ้าหญิงฝูฝูของฉันแสดงได้ดีที่สุดเลย ฉันดูไม่ออกเลยว่าเธอจะทำอะไร!]
[แกเป็นแฟนคลับตัวจริงหรือแอนตี้กันแน่?]
เจียนฉือยิ้มบาง ๆ "ไม่เป็นไร ถ้ารู้สึกเหนื่อยก็พักก่อนก็ได้ หรือคุณครูฝูจะเอาใบไม้ให้ฉันก็ได้"
พักสักครู่?
"ได้..." ฝูชิงจือเพิ่งจะตกลง ก็นึกขึ้นได้ว่าเพิ่งถูกจับได้ว่าโยนใบไม้
ไม่ได้!
"ฮ่า ๆ ไม่ต้องแล้ว ฉันว่าเรากลับกันเถอะ เดี๋ยวจะพลาดอาหารเย็น ฮ่า ๆ" ฝูชิงจือหัวเราะแห้ง ๆ พลางกอดใบไม้ในอ้อมแขนแน่นขึ้น
