ทันทีที่หน้าจอถ่ายทอดสดดับลง ผู้กำกับหลินก็พุ่งตัวลุกขึ้นยืน
หลินเสี่ยน: สวี่ทิงอวี๋!!!
พอรีบติดต่อแพลตฟอร์มให้เปิดถ่ายทอดสดใหม่ ในห้องเรียนก็ไม่เห็นเงาของสวี่ทิงอวี๋กับพวกแล้ว และแน่นอนว่าเสียงของ NPC คนอื่นๆ ก็หายไปด้วย
เหตุผลง่ายมาก เพราะหลินเสี่ยนโกรธจนแทบตาย เลยสั่งให้ NPC ทั้งหลายจับตัวสวี่ทิงอวี๋
แต่เหล่า NPC ไม่ค่อยจะได้เรื่องสักเท่าไหร่ ไม่มีใครจับเธอได้เลยสักคน
ทั้งสิบคนขึ้นไปถึงชั้นสี่ได้อย่างราบรื่น
บนชั้นสี่พวกเขาหาเจอป้ายห้องฝ่ายทะเบียน หลังจากปรึกษากันแล้วก็ตัดสินใจว่าให้สวี่ทิงอวี๋กับพวกอีกสามคนเข้าไปในห้องฝ่ายทะเบียนเท่านั้น ที่เหลือรออยู่ข้างนอก
และเช่นเคย เมิ่งไป๋โจวเดินนำหน้าไปก่อนพร้อมถือไฟฉายส่องนำทาง
[ขำแทบตาย คราวนี้ไม่มีการทำตัวน่าอายเลย]
[ฉันดูอยู่นะ คราวนี้พวก NPC หยุดอยู่แค่ชั้นสาม]
[แปลว่าอะไรรู้ไหม แปลว่าต่อให้กลายเป็นผีไปแล้ว ก็ยังกลัวห้องฝ่ายทะเบียนอยู่ดี]
[คนเก่งจริง]
เพิ่งก้าวเข้าไปได้ไม่นาน ประตูก็ถูกควบคุมให้ปิดลงอย่างแรง
"อ๊า!" ฝูชิงจือกำมือสวี่ทิงอวี๋แน่น
"ที่นี่มัน...ว่างเปล่าจัง?" สวี่ทิงอวี๋รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
ห้องมืดมากและโล่งมาก
ที่มุมเพดานทั้งสี่มุมมีกล่องไม้เล็กๆ สี่กล่อง
นอกจากด้านที่หันเข้าหาทางเดินจะมีประตูบานหนึ่งแล้ว อีกสองด้านเป็นกำแพงเปล่าๆ ส่วนอีกด้านหนึ่งเป็นแท่นบูชา
แท่นบูชาฝังอยู่ในกำแพง แกะสลักลวดลายประณีตงดงาม
บนแท่นวางพระพุทธรูป พระเป็นไม้แกะสลัก ใบหน้าคลุมด้วยผ้าบางๆ ไม่ได้แกะสลักใบหน้า ท่าทางสง่างามและเมตตา