【เป้าหมาย: ฆาตกรต่อเนื่องที่ไม่ทราบตัวตน】
【สถานที่: ประเทศจีน เมืองปินไห่】
【เงินรางวัล: 300,000 ดอลลาร์สหรัฐ】
【รายละเอียด: ฆาตกรต่อเนื่องที่ก่อเหตุในเมืองปินไห่ช่วงนี้ เหยื่อส่วนใหญ่มักเดินทางตามลำพัง สภาพศพประหลาดอย่างยิ่ง เลือดในร่างแทบถูกดูดออกจนหมด เหลือสภาพแห้งเหี่ยวราวกับมัมมี่ เบื้องต้นตำรวจสันนิษฐานว่าเป็นพิธีกรรมลัทธิประหลาด หรือฝีมือฆาตกรโรคจิต】
【ข้อกำหนด: สังหารเป้าหมายทันที】
300,000 ดอลลาร์สหรัฐ
คิดเป็นเงินหยวนก็ประมาณสองล้านกว่า
แต่เห็นได้ชัดว่าความสนใจของเสิ่นซูไม่ได้อยู่ที่เงิน
“ศพถูกดูดเลือดจนแห้งงั้นเหรอ?”
เสิ่นซูเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ นิ้วเคาะโต๊ะโดยไม่รู้ตัว
ถ้าคนไม่รู้เรื่องเห็นคำบรรยายนี้ ก็คงนึกถึงแวมไพร์ ฉู่เหรินเหม่ย หรือไม่ก็ฆาตกรต่อเนื่องโรคจิตที่เลียนแบบฉากในหนังสักเรื่อง
แต่ในฐานะคนที่อ่านต้นฉบับเรื่องเผ่ามังกรจนขึ้นใจ และได้กลับมาเกิดใหม่ เสิ่นซูนึกถึงความเป็นไปได้อีกอย่างขึ้นมาทันที
เลือดผสม
หากสายเลือดเผ่ามังกรในร่างของเลือดผสมเกินขีดจำกัด ก็จะกลายสภาพเป็นเผ่ามังกรอย่างไม่อาจหวนคืน และสูญเสียสติสัมปชัญญะ
สุดท้ายก็กลายเป็นสัตว์ประหลาดกระหายเลือดที่กระทำตามสัญชาตญาณเพียงอย่างเดียว
การดูดเลือดจากศพจนแห้ง นี่คือวิธีหาอาหารที่เป็นเอกลักษณ์ที่สุดของเดดพูล
“ดูท่าเมืองปินไห่ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยสงบสินะ”
เสิ่นซูพึมพำเบา ๆ
เลือดผสมที่อาจใกล้เสียการควบคุม หรือถึงขั้นเสียการควบคุมไปแล้ว กำลังซุ่มล่าเหยื่ออยู่ตามมุมมืดของเมืองแห่งนี้
ฟังดูเป็นปัญหาอันตรายสุด ๆ แต่สำหรับเสิ่นซูแล้ว มันกลับเป็นบันไดขั้นสมบูรณ์แบบสำหรับเปิดทางเข้าสู่วงการ
สำหรับพวกคลั่งจากสถาบันคาสเซลล์ที่ยึดการล่ามังกรเป็นเป้าหมายตลอดชีวิต นี่แทบจะเป็นผลงานที่วางรออยู่ตรงหน้า
เขาแค่ต้องบังเอิญเจอเดดพูลตัวนี้ตอนเจ้าหน้าที่จากฝ่ายปฏิบัติการมาถึง ก็จะเข้าสู่สายตาของสถาบันคาสเซลล์ได้อย่างสมเหตุสมผล
คิดได้ดังนั้น เสิ่นซูก็เลื่อนเมาส์ไปคลิกปุ่ม【รับงาน】โดยไม่ลังเล
หน้าเว็บเปลี่ยนไป เอกสารเข้ารหัสฉบับหนึ่งถูกส่งมายังกล่องข้อความส่วนตัวของเขา
ข้างในมีข้อมูลละเอียดกว่าที่ผู้ว่าจ้างให้มา รวมถึงภาพถ่ายสถานที่เกิดเหตุที่พร่ามัวอยู่หลายภาพ
จุดที่เป้าหมายก่อเหตุสามครั้งล่าสุดล้วนกระจุกอยู่ในย่านเก่าทางใต้ของเมืองปินไห่ ซึ่งกำลังรอถูกรื้อถอน
ภูมิประเทศแถวนั้นซับซ้อน ตรอกซอกซอยคดเคี้ยวราวกับเขาวงกต กล้องวงจรปิดก็เก่าและขาดการซ่อมบำรุง พอตกกลางคืนแทบไม่เห็นแม้แต่เงาหนู
เรียกได้ว่าเป็นทำเลทองสำหรับสัตว์ประหลาดที่อยากหาอาหารและฆ่าคนชิงทรัพย์
“ย่านเก่าทางใต้สินะ...”
เสิ่นซูลูบคาง เขาเคยนั่งรถเมล์ผ่านแถวนั้นมาก่อน สภาพทรุดโทรมราวกับซากโบราณจากศตวรรษก่อน
ถึงอย่างนั้น ในฐานะคนสุขุมที่ยึดหลัก “วางแผนให้พร้อมก่อนลงมือ” เสิ่นซูคิดว่าตัวเองยังจำเป็นต้องหาข้อมูลเพิ่มอีกหน่อย
ถึงตอนนี้จะมีสายเลือดระดับเอสแล้ว แต่การพุ่งเข้าไปในอันตรายที่ไม่รู้จักราวกับแมลงวันไร้หัว ก็เป็นเรื่องโง่เง่าสุด ๆ
เขาสลับออกจากหน้าเว็บสีแดงเลือดของดาร์กเว็บที่ชวนปวดตา แล้วเปิดเสิร์ชเอนจินทั่วไปขึ้นมา
จากนั้นพิมพ์คำค้นว่า “เมืองปินไห่ เขตใต้ ฆาตกรต่อเนื่อง” ลงในช่องค้นหา
พอกดปุ่มเอ็นเทอร์ ข่าวจำนวนมากก็ผุดขึ้นมาบนหน้าจอทันที
พาดหัวข่าวแต่ละอันเรียกได้ว่าน่าตกใจยิ่งกว่าอันก่อน แสดงให้เห็นฝีมือการใช้ถ้อยคำของคนทำสื่อยุคใหม่อย่างเต็มที่
《ฆาตกรคืนฝนพรำปรากฏตัวอีกครั้ง? พบศพแห้งในย่านเก่าเขตใต้!》
《คดีฆาตกรรมต่อเนื่องยังมืดแปดด้าน ตำรวจขอความร่วมมือประชาชนหลีกเลี่ยงการออกจากบ้านยามค่ำคืน》
《ช็อก! สาววัยรุ่นออกจากบ้านกลางดึก กลับเจอเรื่องแบบนี้...》
เสิ่นซูกรองขยะที่เห็นชัดว่าเขียนมาเพื่อล่อให้คนคลิกทิ้ง แล้วเปิดอ่านข่าวสองสามชิ้นที่ดูน่าเชื่อถืออยู่บ้าง
ระหว่างกวาดตาหาข้อมูลที่เป็นประโยชน์ เขาก็พบจุดร่วมที่น่าสนใจมากอย่างหนึ่ง
ดูเหมือนฆาตกรจะมีความชอบแบบฝังใจเกี่ยวกับสภาพอากาศ เวลาก่อเหตุส่วนใหญ่เกิดขึ้นในคืนฝนตก
“คืนฝนตกงั้นเหรอ...” เสิ่นซูมองท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ฝนกำลังโปรยปรายอยู่นอกหน้าต่าง แล้วพึมพำกับตัวเอง
ปลายฤดูใบไม้ผลิมีฝนตกชุก
วันที่ฝนตกเป็นสภาพแวดล้อมที่เดดพูลและเผ่ามังกรชอบออกมาปรากฏตัวจริง ๆ
ยังไงพวกเกล็ดขึ้นเต็มตัวก็มีความผูกพันกับน้ำฝังอยู่ในสายเลือด
นอกจากช่วงเวลาที่ก่อเหตุแล้ว ข่าวยังกล่าวถึงรายละเอียดบางอย่างเกี่ยวกับผู้ตายอย่างเป็นนัย
แม้ตำรวจจะจงใจปิดบังรายละเอียดคดีบางส่วนเพื่อไม่ให้ประชาชนแตกตื่น
แต่จากข่าววงในและคำบอกเล่าของพยาน เสิ่นซูก็ยังจับประเด็นสำคัญได้อย่างเฉียบคม
ผู้ตายหลายรายในช่วงนี้ต่างมีอุปกรณ์อย่างดีติดตัว
อย่างพวกมีด หรือแม้แต่อาวุธปืนซึ่งเป็นของต้องห้าม
นี่แหละน่าสนใจ
กลางดึกยังพกของพวกนี้ไปที่รกร้างอย่างเขตใต้ คงไม่ได้ไปเข้าค่ายเอาตัวรอดกลางแจ้งแบบฮาร์ดคอร์หรอกมั้ง?
คนที่พกอุปกรณ์พวกนี้...เป็นพวกเดียวกันงั้นเหรอ?
เพื่อทดสอบข้อสันนิษฐาน เขาสลับกลับไปยังหน้าเว็บไซต์ฮันเตอร์ แล้วกดเข้าพื้นที่เว็บบอร์ดโดยตรง
เขาพิมพ์คำค้น【งานเมืองปินไห่】ลงในช่องค้นหา
หน้าเว็บค้างไปหนึ่งวินาที ก่อนจะแสดงกระทู้ที่เกี่ยวข้องออกมาหลายรายการ
กระทู้ที่อยู่บนสุดเป็นโพสต์บ่นชื่อ “ภารกิจแวมไพร์ที่เมืองปินไห่นั่นมันเรื่องบ้าอะไรกันแน่?”
โพสต์เมื่อสองวันก่อน แถมข้างหลังยังมีไอคอนสีแดงบอกว่ากำลังเป็นกระแส
เสิ่นซูกดเข้าไป แล้วกวาดตาอ่านโพสต์ของเจ้าของกระทู้กับความคิดเห็นด้านล่างอย่างรวดเร็ว
เป็นอย่างที่เขาคาดไว้ไม่มีผิด
ก่อนหน้าเขา มีฮันเตอร์สี่คนรับงานนี้ไปแล้ว และเดินทางไปเขตใต้ของเมืองปินไห่อย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม
จุดจบของทั้งสี่คนไม่มีข้อยกเว้น ทุกคนกลายเป็นมัมมี่แห้งเหี่ยวในข่าว
“นักล่าเงินรางวัลมากประสบการณ์สี่คน หายไปโดยไม่ทันได้สร้างคลื่นสักระลอกเลยเหรอ?” เสิ่นซูเลิกคิ้ว
นั่นหมายความว่าสิ่งที่ซ่อนตัวอยู่ในเขตใต้ไม่ใช่เดดพูลมือใหม่ที่เพิ่งกลายสภาพและเอาแต่กัดคนตามสัญชาตญาณแน่นอน
มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นเดดพูลระดับสูงที่กลายพันธุ์อย่างสมบูรณ์แล้ว หรือกระทั่งครอบครองคำพูดมังกรบางอย่าง
เสิ่นซูเลื่อนอ่านต่อ สายตาพลันหยุดอยู่ที่ความคิดเห็นหนึ่ง
เป็นการพูดคุยเกี่ยวกับเงินรางวัลของภารกิจนี้
ผู้ว่าจ้างตั้งกลไก “กองเงินรางวัล” ที่ชวนให้รู้สึกประสงค์ร้ายอย่างยิ่งไว้ตั้งแต่ตอนประกาศงาน
ทุกครั้งที่มีฮันเตอร์ล้มเหลวในภารกิจนี้ เงินรางวัลในกองก็จะเพิ่มขึ้น 50,000 ดอลลาร์สหรัฐ
ตอนเริ่มแรกมีเงิน 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ ตอนนี้มีฮันเตอร์ตายไปแล้วสี่คน เงินจึงสะสมเป็น 300,000 ดอลลาร์สหรัฐพอดี
“รู้สึกแปลก ๆ แฮะ...” เสิ่นซูบ่นในใจเงียบ ๆ
วิธีเพิ่มเงินรางวัลไปเรื่อย ๆ แบบนี้ มองยังไงก็ไม่เหมือนตั้งใจหาคนมาแก้ปัญหา
กลับดูคล้ายจงใจใช้เงินเป็นเหยื่อล่อ ดึงฮันเตอร์ให้ไปตายในเขตใต้ไม่ขาดสายมากกว่า
ถ้าเป็นแบบนั้นจริง เจตนาของผู้ว่าจ้างคนนี้ก็คงลึกล้ำจนน่ากลัวอยู่ไม่น้อย
“น่าสนใจแฮะ”
เขาตัดสินใจว่าพรุ่งนี้หลังเลิกเรียนจะไปลองเสี่ยงดูสักหน่อย
ยังไงก็มีสายเลือดระดับเอสกับ【คำพูดมังกร·ชั่วพริบตา】ติดตัวอยู่ ต่อให้สู้ไม่ไหว อย่างน้อยหนีเอาตัวรอดก็น่าจะไม่มีปัญหา
ในจังหวะที่เสิ่นซูปิดเว็บไซต์ฮันเตอร์และเตรียมค้นหาแผนที่เขตใต้ต่อ
ไอคอนนกเพนกวินตรงมุมขวาล่างของคอมพิวเตอร์ก็เริ่มกะพริบอีกครั้ง
พร้อมเสียงแจ้งเตือน “ติ๊ง ๆ ๆ” รูปโปรไฟล์หมีหัวโตตัวหนึ่งก็เด้งขึ้นมา
เป็นลู่หมิงเฟย
“เล่นสักตาไหม?”