บทที่ 56 ห้องรับด้านข้าง
เสี่ยวชีเอ่ยเตือนในหัว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเป็นห่วง “ไป๋ไป๋ เมื่อกี้หัวใจคุณเต้นเร็วเกินมาตรฐานแล้วนะ! ตอนนี้ถึงจะสงบลงแล้ว แต่ร่างกายคุณค่อนข้างอ่อนแอ ค่าพละกำลังลดฮวบเหลือ 35% ใช้แรงมากเกินไปแล้ว”
“อย่าฝืนเด็ดขาด พอไปถึงห้องรับด้านข้างแล้วก็พักให้ดี กินอะไรเพิ่มสักหน่อยเพื่อเติมน้ำตาล ฉันเปิดโหมดประหยัดพลังงานช่วยประคองร่างกายให้คุณแล้ว ถ้ายังฝืนต่อไป อีกไม่นานก็ต้องถูกจับได้แน่”
ไป๋ฉือตอบในใจว่า “รู้แล้ว อย่าบ่นไม่หยุดสิ เหมือนเฉินซู่ไม่มีผิด”
“ฉันอายุน้อยกว่าเฉินซู่ตั้งเยอะ!”
ไป๋ฉือหัวเราะเบา ๆ “งั้นเหรอ ที่แท้เสี่ยวชีก็เป็นระบบมือใหม่นี่เอง”
“มือใหม่อะไร! ฉันเป็นระบบเวอร์ชันล่าสุดต่างหาก!”
“แต่ครั้งก่อนที่ร้านทำผม คุณเป็นคนขอเปิด【ฟิลเตอร์สุดโหด】เองแท้ ๆ ผลคือพังในสามวินาที แถมยังกรีดร้องว่า ‘อ๊าก เขาจะตีคุณแล้ว’ เสียงดังยิ่งกว่าผลของฟิลเตอร์อีก”
เสี่ยวชีหงอยลงทันที “นะ...นั่นเป็นปฏิกิริยาตอบสนองฉับพลัน! ระบบเองก็ตื่นเต้นได้เหมือนกัน! แล้วหลังจากนั้นฟิลเตอร์ก็เปิดได้ตลอดจนจบไม่ใช่เหรอ?”
“ยังมีเรื่องแลกขนมสตรอเบอร์รีอีก ทำพลาดติดกันตั้งสามครั้ง หักคะแนนไปแล้วแต่ไม่ได้ของ พอแลกสำเร็จจนได้ ดันเป็นรสทุเรียนซะนี่”
“สุดท้ายฉันก็ชดเชยขนมสตรอเบอร์รีแท้ให้คุณตั้งสองเม็ดแล้วไง!”
“เพราะงั้นคุณก็เป็นมือใหม่อยู่ดี”
“ฉันไม่ยอมรับหรอก—”
ไป๋ฉือลอบยิ้มในใจ
“เอาเถอะ มือใหม่ก็มือใหม่ มีดีกว่าไม่มี”
พอได้ยินเช่นนั้น เสี่ยวชีก็กลับมาคึกคักทันที “แน่นอนอยู่แล้ว! ถึงฉันจะเป็นมือใหม่ แต่ความภักดีที่มีต่อคุณเต็มร้อยนะ! แถมฉันยังเรียนรู้ได้เร็วมาก ฟังก์ชันไหนเคยใช้แล้วจะไม่ผิดพลาดอีก เรื่องขนมทุเรียนนั่นเป็นแค่อุบัติเหตุ เกิดจากการจับคู่ข้อมูลผิดพลาด ไม่นับ!”
“พอแล้ว ๆ ฉันใกล้ถึงห้องรับด้านข้างแล้ว เงียบสักพักเถอะ” ไป๋ฉือขัดคำแก้ตัวของมัน