บทที่ 54 คุณชายเล็กตระกูลไป๋
สมองของจางอวิ๋นขาวโพลน เธอถามอย่างงุนงง “ค...หมายความว่ายังไง?”
“คนที่คุณเพิ่งจะลงมือตี คือคุณชายเล็กแห่งตระกูลไป๋ และยังเป็นคนที่คุณสามรับรองต่อหน้าทุกคนด้วย ภรรยาเหล่าโจว ความสามารถในการเลือกคนหาเรื่องของคุณนี่ไม่เป็นสองรองใครจริง ๆ”
พูดจบ ภรรยาเจ้าก็หันไปพยักหน้าให้ไป๋จี้เหิง “คุณสาม”
ทั้งห้องพลันตกอยู่ในความโกลาหล
บรรดาแขกที่แต่เดิมแค่ยืนมุงดูเรื่องสนุก บัดนี้ไม่อาจรักษาท่าทีสำรวมได้อีก ต่างพากันกระซิบกระซาบ
“ตระกูลไป๋มีคุณชายเล็กเพิ่มมาตั้งแต่เมื่อไร?”
“ได้ยินว่าตระกูลไป๋ยังมีลูกชายคนเล็กอีกคน แต่ไม่ค่อยได้ยินข่าวเลย ที่แท้ก็มีตัวตนจริง ๆ! มิน่าล่ะโจวเหยียนถึงพาเขาเข้ามา”
“ภรรยาเจ้ายืนยันด้วยปากตัวเองแล้ว แถมยังเป็นคนที่คุณสามรับรอง ฐานะของเขาชัดเจนแน่นอน!”
“ก่อนหน้านี้ตระกูลสวี่ถูกไล่ออกไป คงเพราะไปล่วงเกินคุณชายเล็กคนนี้แน่ กลับไปต้องรีบสืบให้รู้ที่มาที่ไปของเขา จะได้ไม่เผลอไปล่วงเกินโดยไม่รู้ตัว”
“ภรรยาเหล่าโจวคนนี้คงจบเห่แล้ว คืนนี้คุณชายใหญ่ตระกูลไป๋ก็อยู่ที่นี่ด้วย ส่วนคนจากตระกูลเสิ่นเมื่อครู่ก็ยืนอยู่ข้างคุณชายเล็ก เธอล่วงเกินทั้งตระกูลไป๋และตระกูลเสิ่นในคราวเดียว ต่อจากนี้ในเมืองหยุนลิ่วเธอยังจะมีที่ยืนอีกหรือ?”
“ไม่รู้ว่าภรรยาเหล่าโจวคนนี้เป็นคนตระกูลไหน ดูหน้าไม่ค่อยคุ้นเลยนะ!”
เสียงวิพากษ์วิจารณ์หลั่งไหลเข้ามาราวกับคลื่นซัดกระหน่ำเป็นระลอก ๆ กดดันจนจางอวิ๋นแทบหายใจไม่ออก
จางอวิ๋นตัวสั่นไม่หยุด ริมฝีปากสั่นระริก “มะ...ไม่จริง...ตอนบ่ายเขายังแต่งตัวมอมแมมอยู่เลย เขาเดินขึ้นเขามา แถมยังไม่มีรถด้วยซ้ำ”
ไป๋จี้เหิงปรายตามองอย่างเย็นชา ก่อนพูดเยาะเย้ย “คุณคิดจริง ๆ หรือว่าเสิ่นเย่จะช่วยคุณได้?”
เขาเหลือบมองเสิ่นทิงหลานที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ความหมายที่แฝงอยู่ชัดเจนโดยไม่ต้องเอ่ย
เสิ่นทิงหลานเอ่ยเสียงเรียบ สั่งเลขาธิการติดตามที่ยืนอยู่ข้างกาย “โทรหาเสิ่นเย่”