บทที่ 53 ภรรยาเหล่าโจว คุณหาเรื่องผิดคนแล้ว
จางอวิ๋นสวมรองเท้าส้นสูง ก้าวฉับ ๆ สองก้าวแซงขึ้นไปข้างหน้า ก่อนหันมายิ้มเจื่อนให้เหล่าภรรยาผู้สูงศักดิ์ “ภรรยาทุกท่าน ต้องขออภัยจริง ๆ ค่ะ ทำให้ทุกท่านต้องมาเห็นเรื่องน่าขันเข้าแล้ว”
จากนั้นเธอก็เปลี่ยนเรื่อง หันไปมองไป๋ฉือแล้วพูดว่า “ฉันเคยเจอเขาบนถนนเลียบเขาเมื่อบ่ายนี้ เสื้อผ้าที่ใส่ก็ขาดรุ่งริ่งพอดีรถฉันเสีย ฉันเลยเรียกเขามาช่วย คิดว่าพอเสร็จแล้วจะให้เงินเป็นค่าตอบแทนเล็ก ๆ น้อย ๆ ถือว่าทำบุญทำทาน”
“ผลคือเด็กคนนี้ไม่เพียงไม่ยอมช่วย ยังกลับมาสาปแช่งฉันอีก เปิดปากมาก็พูดว่า ‘มือคุณหักหรือไง’ ฉันไม่เคยเจอใครไร้มารยาทขนาดนี้มาก่อน ไม่รับน้ำใจก็ช่างเถอะ ยังพูดจาทำร้ายคนอื่นอีก ตอนนั้นฉันคิดว่าเอาเถอะ ไม่ถือสาเด็กก็แล้วกัน ใครจะคิดว่าตกค่ำจะมาเจอกันที่นี่อีก”
“เฮ้อ ฉันไม่ได้คิดจะเอาเรื่องอะไรกับเขาหรอกค่ะ แค่รู้สึกว่างานแบบนี้ ใครก็แอบปะปนเข้ามาได้ มันชวนให้ไม่สบายใจจริง ๆ” จางอวิ๋นพูดพลางแอบชำเลืองมองเหล่าภรรยา
เหล่าภรรยาที่อยู่ในงานฟังแล้วมีสีหน้าแตกต่างกันไป
ภรรยาเหวังในชุดกี่เพ้าพูดว่า “ไม่น่าใช่นะคะ ชุดที่เขาใส่ดูหรูหรามีราคาออก”
ภรรยาเฉินก็พูดเสริมว่า “ใช่ค่ะ ภรรยาเหล่าโจว คุณจำคนผิดหรือเปล่าคะ? คนคนนี้ มองยังไงก็ไม่น่าใช่...”
ส่วนภรรยาเฮอกับภรรยาเจ้าไม่ได้พูดอะไร เอาแต่พินิจดูเสื้อผ้าและเครื่องประดับของไป๋ฉืออย่างละเอียด
“ไม่มีทางจำผิดแน่นอน! ฉันจำหน้าคนนี้ได้ชัดเจน เขาผิวขาวสะอาดตา เดินอยู่บนทางเขาแล้วสะดุดตาเป็นพิเศษ ตอนนั้นฉันยังคิดอยู่เลยว่าเด็กคนนี้หน้าตาดี ทำไมแต่งตัวซอมซ่อขนาดนั้น เพราะงั้นเมื่อกี้พอเห็นแวบเดียว ฉันก็จำได้ทันที”
จางอวิ๋นหันไปหาไป๋ฉือ วางท่าทางใจกว้างเหนือกว่า
“หนุ่มน้อย เรื่องเมื่อบ่ายฉันจะไม่ถือสาก็ได้ แต่อย่างน้อยคุณก็ควรขอโทษฉันสักคำไม่ใช่หรือ?”
ไป๋ฉือฟังเธอพูดมายืดยาวอย่างสงบนิ่ง “พูดจบแล้วหรือ? ถ้าอย่างนั้นถึงตาฉันบ้าง”