โจวมู่หยุนแบกเสียมที่ยืมมา ก้าวเท้าอย่างคล่องแคล่วกลับมาถึงลานบ้านเล็กของตน
เพิ่งก้าวเข้าประตู เขาก็ปักเสียมลงในกองหิมะ ขยับข้อมือและสะโพกง่าย ๆ สองสามที ไม่รีรอเลยสักนิด ลงมือโกยหิมะทันที ตอนนี้เขามีพลังกำลังลับ ร่างกายแข็งแกร่งถึง 21 หน่วย งานแค่นี้ก็แค่เรื่องจิ๊บ ๆ
เริ่มจากในลานก่อน มือจับด้ามเสียม ออกแรงเบา ๆ ที่แขน เสียมเดียวก็ตักหิมะหนาเต็มหัวเสียมขึ้นมาได้ บั้นเอวบิดนิดเดียว ก็ยกก้อนหิมะไปกองไว้ที่มุมกำแพงลานอย่างมั่นคง การเคลื่อนไหวหนักแน่นคล่องแคล่ว จังหวะสม่ำเสมอ ทุกครั้งที่เสียมลงก็ลึกและแม่น ไม่เปลืองแรง อีกทั้งไม่เหลือซากหิมะให้เห็น
ไม่นานนัก กลางลานน้อยก็มีพื้นดินแห้งโล่งกว้างผืนหนึ่ง แตกต่างอย่างชัดเจนกับหิมะขาวโพลนโดยรอบ
เก็บหิมะในลานเสร็จ โจวมู่หยุนก็หันหลังเดินไปยังถนนหลักหน้าประตู หิมะบนถนนถูกคนผ่านไปมาเหยียบจนแน่นแข็ง ยากจะจัดการกว่าหิมะโปร่งในลานมาก เขาเอียงเสียมเสียบลงใต้ชั้นหิมะ ปล่อยกำลังลับแทรกซึมเบา ๆ ได้ยินเพียงเสียง "แกร๊ก" หิมะแข็งทั้งก้อนก็ถูกงัดขึ้นอย่างง่ายดาย แล้วอาศัยจังหวะดันไป ก็ไถลลงคูข้างทาง
เขาก้าวเดินไปข้างหน้าทีละก้าว จัดการหิมะบนถนนหลักให้สะอาดหมดจด กวาดเป็นทางเดินเล็ก ๆ โล่งกว้างราบเรียบ ให้คนสัญจรผ่านไปมาได้สะดวก กองหิมะที่พูนไว้สองข้างทางก็เรียงกันอย่างเป็นระเบียบ
จากในลานถึงนอกลาน จากหน้าประตูบ้านถึงถนนหลัก โจวมู่หยุนไม่หอบ ไม่ใจสั่นตั้งแต่ต้นจนจบ ใบหน้าไร้เหงื่อซักเม็ด สงบนิ่งตลอดเวลา
ผ่านไปไม่ถึงครึ่งวัน ลานน้อยและถนนหน้าบ้านที่แต่เดิมถูกหิมะหนาทับถมจนเดินไม่ได้ ก็ถูกจัดการจนสะอาดสะอ้าน โล่งโปร่ง ไม่เห็นร่องรอยหิมะรกรุงรังอีกเลย