หลี่ชิงลั่วมิได้รับคำขอของชาซานทันที
หากเอ่ยว่า "เรื่องนี้ ข้าไม่อาจตัดสินใจแทนฉู่เอ๋อร์ได้โดยตรง"
"ชาซาน ข้าจำต้องถามความปรารถนาของนางเสียก่อน"
ชาซานแก้มแดงอกสั่น ฝีเท้าลอยละลิ่วเดินจากไป
ไม่ว่าจะสำเร็จหรือล้มเหลว ที่สุดหญิงสาวก็มอบโอกาสหนึ่งให้ อย่างน้อยเขาได้ไปถามคำตอบจากนางฉู่เอ๋อร์ ในใจก็ไม่เสียดายอีกต่อไป
หลี่ชิงลั่วเพิ่งจะได้เห็นด้านมีชีวิตชีวาเช่นนี้ของพวกผู้มีชื่อขึ้นต้นว่า 'ชา' เป็นครั้งแรก
แม้จะเป็นเพียงชาซานเพียงคนเดียว แต่ในใจนางกลับรู้สึกอบอุ่นใจไม่น้อย
กระนั้นสิ่งที่ทำให้หลี่ชิงลั่วประหลาดใจยิ่งกว่าคือ ฉู่เอ๋อร์กลับยอมรับ
"คุณหนู ก็เขาคนนั้นแหละเพคะ"
หลี่ชิงลั่ว "ฉู่เอ๋อร์ เจ้าคิดดีแล้วหรือ"
"การแต่งงานแม้จะมิใช่จุดหมายปลายทางเพียงหนึ่งเดียวของชีวิต แต่ก็เป็นเรื่องใหญ่หนึ่งเรื่องของสตรีตลอดชีวิต"
"เจ้าจำต้องอยู่ร่วมกับผู้ชายคนนี้ตลอดชีวิต ปรนเปรอกันจนหัวเผาขนร้อน และไม่ว่าเผชิญเหตุใดต้องค้ำจุนซึ่งกันและกัน ร่วมแรงร่วมใจกันไป"
"ห้ามเลือกใครสักคนเพื่อเอาใจร้ายคนอื่น หรือเพื่อปลดปล่อยตนเองเพียงอย่างเดียวเด็ดขาด"
"เพราะนั่นย่อมไม่เป็นธรรมอย่างยิ่งกับชายคนนั้นด้วย"
ฉู่เอ๋อร์ยิ้มบางพร้อมส่ายศีรษะ
"คุณหนู ชาซานเป็นคนดีเพคะ"
"หม่อมฉันเคยอยู่ร่วมกับเขามาหลายครา ผู้ชายคนนี้พูดจาทีไรก็แก้มแดงทุกที"
"แรกเริ่มดูเงียบงันเหมือนหม้อไหปิดฝา แต่ภายหลังจึงรู้ว่าเขาเป็นคนละเอียดอ่อนใส่ใจเหลือเกิน เขาดูแลหม่อมฉันมาโดยตลอด"
มีเรื่องเช่นนี้อีกหรือ?
หลี่ชิงลั่วกลับมิได้สังเกตเห็นเลยแม้แต่น้อย
ปรากฎว่าในใจของฉู่เอ๋อร์นั้นล่วงรู้มาโดยตลอด
"งั้นเจ้าจะยอมแต่งเพราะเขาดีกับเจ้าเพียงเท่านั้นหรือ?"