แท้จริงชักชวนใจรักฉู่เอ๋อร์จนถึงที่สุด
แต่ก็มิอาจกระทำการใดที่ขัดต่อคำสัญญาจนกลายเป็นคนไร้ศักดิ์ศรี
ครั้นเช่นนั้น แม้โอกาสจะบอกใจฉู่เอ๋อร์สักครั้งก็ไม่มี
หลี่ชิงลั่วได้แต่ถอดใจอุทานแทนคนทั้งสาม
แต่จากเรื่องนี้ก็พอเห็นได้ว่าฉู่เอ๋อร์ย่อมจัดการเรื่องเหล่านี้ได้อย่างเหมาะเจาะด้วยตนเอง หลี่ชิงลั่วจึงวางมันไปและไม่เอื้อมถามไถ่อีก
กะพริบตาปริบเดียว ดอกไห่ถังได้เบ่งบานเต็มไปหมดทั่วนครหลวงหนานอัน
ดังที่หลี่ชิงลั่วเดาไว้ไม่ผิด หนานอันเปิดหอสุราสำหรับสตรีขึ้นมาอีกสองแห่งรวดเดียว
แต่ไม่มีสักแห่งที่รักษาฐานลูกค้ามั่นคงได้ยาวนานเท่าโรงสุราหวยเซี่ยของหลี่ชิงลั่ว
กระทั่งยังมีสัญญาณลูกค้าหวนคืน ยิ่งทำการค้างทับทวีขึ้นทุกวัน
ก็เพราะมีเพียงหลี่ชิงลั่วเท่านั้นที่ลงมือทำจริงตามวิถี 'สตรีมีไว้เพื่ออิสรภาพ'
ส่วนโรงสุราเหล่านั้น ล้วนเพียงแขวนป้ายหวือหวาไว้เท่านั้น
มีคนเห็นกุ๊กชายอยู่ในครัวหลัง
มีคนเจอบุตรเศรษฐีแอบแฝงขึ้นไปลอบมองบนเรือนชั้นสอง
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีสตรีพบว่าภาพวาดของตนถูกขายไปทั่วตลาด
ครั้นสืบราวละเอียด ปรากฏว่าทั้งหมดลอดออกมาจากโรงสุราหมานเยว่ทั้งสิ้น!
ธิดาแห่งตระกูลผู้มีอำนาจจึงไม่น้อยให้บุพการีในบ้านลงมือขอความยุติธรรมแทน
รวดเร็วดั่งนั้น ชื่อเสียงของโรงสุราหมานเยว่ก็เน่าเหม็นยิ่งกว่าปลาร้าปลาเปื่อยในใจสตรีทั้งหนานอัน
มิช้าโรงสุราหมานเยว่ก็เปลี่ยนโฉมเป็นโรงสุราสำหรับบุรุษเสียสนิท
เล่นเก้งก้างเช่นเดิม เพียงแต่ครานี้กลับทำสวนทาง รับเพียงบุรุษเข้าใช้บริการ
แต่ไม่ช้าโรงสุรานั้นก็ต้องปิดประตูตายสนิทเหมือนปลาตายบนเขียง