ฉู่เอ๋อร์ชกหมัดออกไปทันที
“ช่างกล้า! ใครกันนักหนา เป็นมารศาสถานใด ถึงได้มาขวางทางคุณหนูของเรา? คุณหนูของเรา มิใช่ผู้ใดจะพบก็พบได้ง่าย ๆ หรอก!”
“ถอยไป!”
แม่นมเติ้งก็ชักมีดออกมาจากในรถม้าเช่นกัน สายตาดุดันจ้องเขม็งไปที่อีกฝ่าย
อีกฝ่ายดูเหมือนเตรียมตัวมาอยู่แล้ว ท่าทางไม่กลัวเกรงอะไร
เพียงแต่ถอยหลังไปสองก้าว แล้วยังคงพูดว่า “คุณหนูหลี่รอง! ข้าน้อยมิได้มีเจตนาร้าย ขอเพียงคุณหนูไว้หน้า!”
ผู้คนรอบข้างที่มุงดูเหตุการณ์เริ่มส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์ชี้ไม้ชี้มือ
หลี่ชิงลั่วเปิดม่านรถขึ้นเล็กน้อย มองไปที่อีกฝ่าย เขารึ?
ช่างตีเหล็กจากร้านตีเหล็กในตลาดตะวันตก
นายของเขา คือเจ้าของร้านเบื้องหลังที่เคยผิดสัญญาทั้งสองฝ่ายโดยไม่ไยดีงั้นรึ?
หลี่ชิงลั่วสงสัยมานานแล้วว่าร้านตีเหล็กแห่งนั้นต้องเกี่ยวข้องกับสำนักบัวขาวอย่างแน่นอน ดังนั้นหลังจากขายข่าวนี้ให้ซู่อ๋องแล้ว ยิ่งไม่คิดจะไปยุ่งเกี่ยวกับสำนักนี้อีก
นางกระทั่งสงสัยว่าเขามาเพื่อแก้แค้น
เพียงแต่ยังไม่ทันที่หลี่ชิงลั่วจะเอ่ยปาก จู่ ๆ บนถนนก็มีเสียงอึกทึกอีกครั้ง หลี่ชิงลั่วมองเห็นร่างคุ้นเคยหนึ่งกำลังขี่ม้ามาทางนี้
“ศาลต้าหลี่ปฏิบัติราชการ หลีกทาง!”
ชายที่เพิ่งจะขอพบหลี่ชิงลั่ว เห็นท่าไม่ดีสีหน้าเปลี่ยนทันที รีบวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว
หลี่ชิงลั่ว: ...
ศาลต้าหลี่แค่ผ่านทางมาจริง ๆ
จุ้ยหยู่และพัวเฟิงนำหน้า เปิดทางให้โล่ง
แต่ระหว่างที่ควบม้าผ่านข้าง ๆ หลี่ชิงลั่วอย่างรวดเร็ว จุ้ยหยู่เห็นฉู่เอ๋อร์และแม่นมเติ้งเข้า