จินหลิง?
เป็นไปได้อย่างไรที่จินหลิงจะมีผู้ส่งสารถึงนาง
หลี่ชิงลั่วมั่นใจว่าเมื่อปีนั้นที่นางจากไป นางได้หายสาบสูญไปอย่างเงียบเชียบ ไม่มีใครล่วงรู้
ดังนั้นสองปีมานี้จึงขาดการติดต่อกับจินหลิงโดยสิ้นเชิง
แม้จะมีมิตรเก่าแก่ในจินหลิง ณ บัดนี้คงไม่มีใครรู้ชะตากรรมความเป็นตายของนาง
ยิ่งกว่านั้น ตัวนางเองก็อยู่ที่หนานอาน
ใครกันและที่ตามหานาง?
นางรับจดหมายมาไว้ในมือ ฟังชาอีกล่าวว่า "เป็นหรงเล่ส่งต่อมา"
"น่าจะไปพบทายาทของหรงเล่เข้า ทายาททราบที่พำนักของเราในยามนี้ จดหมายจึงถูกส่งมาถึง"
ก็ถูกต้องแล้ว
หลี่จิ่งชวนกับอาหลานแต่งงานกันแล้ว ได้เดินทางกลับไปจินหลิงหนึ่งครั้ง
ดังนั้น หากมีผู้ใดพยายามตามหานาง อาจจะติดต่อไปถึงหลี่จิ่งชวนได้
หลี่ชิงลั่วกำลังจะแกะจดหมาย ฝูงชนข้างทางก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้นอีกครา
นางจึงมองเห็นชัดว่า กองคนของตวนหรงฉือมาถึงแนวหน้าแล้ว
นางเงยหน้ามอง เห็นเขาขี่ม้าตัวงามอย่างองอาจ นำขบวนที่กองกองใหญ่มาอยู่เบื้องหน้าสุด
และใบหน้าของเขาสวมหน้ากากอยู่หนึ่ง
ครึ่งหน้าเหล็กนั้น กลับยังปกปิดความหรูหรางดงามของครึ่งใบหน้าที่ปรากฏออกมาไม่ได้
หลี่ชิงลั่วรู้สึกประหลาดใจ: เขามิได้สวมหน้ากากหนังมนุษย์อีกแล้วหรือ?
เป็นพระประสงค์ของจักรพรรดิต้าฉู่ หรือเป็นเจตนาของเขาเองกัน?
หรือว่าเขาตั้งใจจะค่อย ๆ เปิดเผยแท้จริงให้โลกเห็น?
"ฝ่าบาท! ฝ่าบาทเสด็จมาแล้ว—"
แม่นมเจิ้งกับฉู่เอ๋อร์ต่างลุกขึ้นยืนอย่างตื่นเต้น
หลี่ชิงลั่วถูกพยุงให้ยืนอยู่หน้าคอกม้า
เพราะยืนสูง จึงเด่นเป็นสง่าเป็นพิเศษ
แม้ใบหน้านางจะสวมหน้ากาก
แต่ตวนหรงฉือเพียงกวาดสายตาไปอย่างไม่ตั้งใจ ก็มองเห็นนาง
ดวงตาเขาเป็นประกายดีใจที่แฝงลับ
แสงตาลึกซึ้งตกอยู่บนร่างนาง ชั่วขณะนั้น ห้วงฟ้าดินในดวงตาราวกับหายวับไป คงเหลือแต่สองคนที่จ้องมองกันด้วยความรักใคร่ลึกล้ำ
และสายตาของเขามุ่งมั่นนัก
แม้แต่ชาวบ้านที่มาดูความครึกครื้นข้างทางก็สังเกตเห็นความผิดปกติของเจ้าอ๋องเยว่
ทางด้านซ้ายมีอะไรน่ามองนัก?
เจ้าอ๋องเยว่ผู้แววแห่งฆ่าฟันครั้งคราวก่อน ทำไมกลับละลายดั่งหิมะน้ำแข็งไปได้ ราวกับว่า…อ่อนโยนเข้าถึงได้ขึ้นมาก?
"เจ้าอ๋องเยว่ทอดพระเนตรใครอยู่?"
"ใช่แล้ว หรือว่าชายาของท่านมาถึง?"