ฉู่เอ๋อร์หักมือชี้กระบี่ขึ้นสกัดการโจมตีไว้ ปากด่าไม่หยุด "เจ้าเป็นบ้าอะไรล่ะ!"
จุ้ยหยู่มิได้ขานคำ ดวงตาแดงก่ำยังคงสลับท่ากระบี่ฟันจู่โจมเข้าหานางไม่หยุด
วิชาฝีมือของฉู่เอ๋อร์แม้ถือว่าเลิศเลอ แต่เมื่อเทียบกับจุ้ยหยู่ก็ห่างชั้นลอยไปหลายขุนเขา
ดังนั้นเพียงสองสามเพลง นางก็ถูกแรงปะทะสะเทือนจนแขนชาไปหมด ฝีเท้าเซซังต้องถอยรีบ
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลี่ชิงลั่วคนเดียวเก็บดาบที่ร่วงกระจายพื้นขึ้นมาแล้วรุดมาทางนี้ พลางตะโกนลั่น "จุ้ยหยู่ก็โดนเช่นกัน!"
ตวนหรงฉือเข้าใจในทันที
ฝีมือของจุ้ยหยู่ในที่นี้ มีเพียงตนเท่านั้นที่ปราบได้
เขาจึงทิ้งแนวหลัง รุดมารับหน้าที่แทนหลี่ชิงลั่วและฉู่เอ๋อร์ เข้าปะทะกับจุ้ยหยู่โดยตรง
จุ้ยหยู่เสมือนคนบ้าคลั่ง คำรามต่ำแล้วเหวี่ยงท่าสังหารเข้าหาตวนหรงฉือไม่หยุดสายตา
โชคดีที่ตวนหรงฉือรู้แนวทางวิชาของเขาแม่นยำ ทุกเพลงจึงเปลี่ยนเป็นกลายได้ทัน และเหวี่ยงฝ่ามือหนึ่งฟาดจุ้ยหยู่กระแทกพื้นอย่างจ้า
ตวนหรงฉือฉวยจังหวะรุดเข้าไป รับเชือกที่หลี่ชิงลั่วโยนมามัดจุ้ยหยู่แน่นสนิท
จากนั้นโยนตัวจุ้ยหยู่ลงหน้าฉู่เอ๋อร์
"ดูแลมันให้ดี"
ว่าจบ ตวนหรงฉือก็ร่วมมือกับหลี่ชิงลั่วกลับไปหาจางถิงกุ่ยอีกฝั่ง
"เร่งรุดเข้ามา—ข้าจะไม่ไหวแล้ว!!"
จางถิงกุ่ยฟาดระลอกแล้วระลอกเล่าจนเหล่านักโทษบ้าคลั่งถอยกลับลงห้องขัง แล้วลงกุญแจธนูเหล็กล็อกทุกบานให้แน่นใหม่
"กุญแจธนูพวกนี้ถูกคนลับล่องมือมาทั้งหมด!"
จางถิงกุ่ยกล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยว