หัวใจของฮูหยินผู้เฒ่าเผยอ่อนลงทันที
นางนึกถึงโชคชะตาแห่งชีวิตคู่ของตน
เมื่อครั้งยังสาว นางมุ่งมั่นจะแต่งงานกับชายหนุ่มผู้นั้น แต่ในใจของเขามีตนจริงหรือ?
นางออกรบเคียงข้าง คอยช่วยเหลือเขาอย่างสุดชีวิต แม้กระทั่งไปช่วยชีวิตเขาจากชายแดน
แต่คนทั้งตระกูลหลี่ มีใครบ้างที่เคยสำนึกในบุญคุณของนาง?
ยามที่นางจากจวนแม่ทัพไป หัวใจสิ้นหวัง มิใช่เพียงเพราะบุตรชายคนเดียวที่ทำให้นางเย็นชา
แต่คนทั้งตระกูลหลี่ แม้แต่สามีของนางเอง ล้วนทำให้นางเบื่อหน่ายยิ่งนัก
พวกเขาเคยรักใคร่กัน ไม่ว่าจะจริงใจหรือเสแสร้ง แต่วันนั้นเขาก็ทำลายน้ำใจอันบริสุทธิ์ของนาง...
นางไปอยู่ที่สำนักพรตชิงซงหลายปี ก่อนที่เขาจะตาย เขาไปหานางกี่ครั้ง?
แม้ทุกครั้งเขาจะเชิญนางลงมาจากเขา แต่นานวันเข้า เขาก็เริ่มหมดความอดทนมิใช่หรือ?
ถึงขั้นที่ช่วงหลัง สามีภรรยาอย่างพวกเขา บางปีไม่พบหน้ากันเลยสักครั้ง
พี่ชายคนที่สามของนาง ก็เพราะต้องการช่วยสามีของนางก่อน จึงถูกข้าศึกจับตัวไป...
เหตุผลทั้งหมดทั้งมวลนี้ ล้วนเพราะนางในปีนั้นมองคนผิด แต่งงานผิดคน
แล้วนางจะยอมให้หลัวเอ๋อร์แต่งงานกับคนที่ในใจไม่มีนางได้อย่างไร?
“เด็กดี แต่งงานของเจ้า... ไม่อาจเลื่อนออกไปได้อีกแล้ว! ฎีกาของต้าเหลียงเราระบุไว้ว่า หญิงอายุยี่สิบที่ยังไม่ได้แต่งงาน หากมิได้เลื่อนเพราะไว้ทุกข์ให้บิดามารดา ทางการจะบังคับให้แต่งงาน!”
“ถึงเวลานั้น เจ้าจะแต่งงานกับใครก็ตามแต่โดยพลการหรือ?”
นางมีอายุสิบหกปีแล้ว
ในเมืองจินหลิง ธิดาตระกูลใดที่อายุสิบหกแล้วยังไม่ได้หมั้นหมาย?
หลี่ชิงลั่ว: “ท่านย่า ยังมีเวลาอีกสามปีมิใช่หรือ? หลานจะหาสามีที่ดีพอใจให้ตัวเองให้ได้ก่อนเวลานั้น! ต่อให้หาไม่ได้ หลานจะโกนผมบวชเป็นชีก็ยังได้มิใช่หรือ?”