หลี่ชิงจูกลับมาจวนแล้วก็แต่งบทกวีโหยหวนถึงความรักมากมายหลายบท
หลี่ชิงลั่วรู้ตัวมานาน จึงให้ลวี่หยิงหยิบออกมาหลายฉบับ
หลี่ชิงลั่วกำลังฝึกเขียนอักษรอยู่พอดี
เพราะได้ลอกแบบตัวเขียนของท่านย่า การเขียนของนางจึงก้าวหน้าขึ้นมาก
จะเลียนแบบลายมือของหลี่ชิงจูก็มิใช่เรื่องยาก
ถึงจะไม่เหมือนทุกตัวอักษร แต่หากเหมือนหกเจ็ดส่วน ก็เพียงพอจะหลอกคนที่ตั้งใจจะล่อมาวันนี้ได้แล้ว
พวกเขามิใช่หรือที่พูดกันปากต่อปากว่า หลี่ชิงจูจุดไฟเผาตัวเองเพราะนางกลับมา เป็นนางที่ฆ่าหลี่ชิงจู ต่อมาถึงแม้ความจริงที่หลี่ชิงจูมิได้ตายจะถูกเปิดเผย ก็ยังกล่าวหาว่านางบีบให้หลี่ชิงจูจนตรอกจนมุม?
เช่นนั้นวันนี้ นางจะให้พวกเขาลืมตาดูให้ชัด ๆ ว่าหลี่ชิงจูโลภสิ่งที่ไฉนกันแน่!
จวนองค์หญิงนางยังมีข้อกังขา
แต่โรงเตี๊ยมหมิงโหลว นับเป็นสถานที่จับชู้ได้ดีเสียจริง
โรงเตี๊ยมหมิงโหลว
หลี่ชิงลั่วสวมหมวกปีกกว้างคลุมหน้าเข้าไปในห้อง
ห้องของหลี่ชิงจูอยู่ห้องถัดไป
แม่นมเติ้งได้จัดการไว้ล่วงหน้าแล้ว ห้องนี้เป็นห้องส่วนตัวพิเศษที่ได้ยินเสียงห้องข้าง ๆ แต่ห้องข้างกลับไม่ได้ยินเสียงทางนี้
เช่นนั้นเอง คนของท่านย่าจึงรู้ข่าวทั่วสารทิศ
หลี่ชิงลั่วเพิ่งจะรู้ว่าอำนาจและทรัพย์สินของท่านย่าอาจแข็งแกร่งกว่าที่นางคิดอยู่หลายเท่า
นางใช้คนของท่านย่า ก็เริ่มชำนาญขึ้นเรื่อย ๆ
“คุณหนู หลี่ชิงจูนั่งอยู่ในห้องข้าง ๆ มาเป็นเวลาครึ่งชั่วยามแล้ว”
หลี่ชิงลั่วถาม “อวิ๋นอ๋องยังไม่มา?”
แม่นมเติ้งตอบ “ยังเจ้าค่ะ แต่สายรายงานว่า เพิ่งออกจากจวนมา”