"ปีนั้น ในจวนของพวกเจ้ามีอนุเจิ้งผู้เป็นอนุภรรยาที่ท่านพ่อเจ้ารักมากที่สุด นางตั้งครรภ์ฝาแฝด... พอถึงเวลาที่นางจะคลอด ข้าก็รับคำสั่งของมารดาเจ้า หล่อนหยิบเงินทองให้ข้า เอาฝาแฝดที่อนุภรรยาคนโปรดของท่านพ่อเจ้าคลอดออกมา... คนที่เป็นบุตรชายอนุภรรยา โยนลงไปในสระน้ำในคืนหนาวเหน็บเดือนอ้าย!"
"แรกเริ่มก็โยนไปแล้ว แต่มารดาเจ้าดันคิดไม่ตก... อยู่ดีๆ ก็เกิดเสียใจทีหลัง... กลัวว่าพวกเราจะจัดการไม่เรียบร้อย กลัวว่าวันรุ่งขึ้นศพจะลอยขึ้นมา ท่านพ่อเจ้าจะรู้เรื่องนี้เข้า..."
"ดังนั้น จึงรีบสั่งให้พวกเราไปเอาศพขึ้นมาแล้วจัดการให้เรียบร้อยกว่านี้..."
"แต่กลางดึกแบบนั้น ในสระน้ำกว้างขนาดนั้นจะไปงมหาศพทารกที่จมน้ำตายแข็งไปแล้วที่ไหนได้เล่า?"
"สุดท้าย... ก็งมได้แต่ศพแมวตัวหนึ่ง..."
"พวกเราก็รีบฝังแมวนั่นอย่างลวกๆ เพื่อหลอกมารดาของเจ้า..."
"แต่ข้าก็ยังกลัวว่าวันรุ่งขึ้นเรื่องจะแดงขึ้นมา... คืนนั้นเลยเก็บข้าวของเตรียมหนีเอาชีวิตรอด..."
"แต่รอไปรอมา ข้ากลับไม่เห็นความเคลื่อนไหวอะไรจากจวนแม่ทัพของพวกเจ้าเลย!"
"ในตอนนั้นเอง... แม่ชีคนหนึ่งก็มาหาข้า..."
"เจ้าเดาสิว่านางเป็นคนของใคร?"
"เป็นแม่ครัวของท่านป้าต่งในจวนพวกเจ้า! นางบอกข้าว่ารู้เรื่องที่พวกเราทำลงไป... ยังบอกอีกว่าความลับในจวนพวกเจ้า นางรู้หมด"
"นางต้องการให้ข้ายอมจำนน เป็นคนของนาง... ไม่งั้น ก็จะไปแจ้งความที่ทางการ!"
"หลายปีนั้น ข้าก็ช่วยนางทำอะไรหลายอย่าง แม้จะได้เงินมาไม่น้อย แต่บางเรื่อง มันเป็นเรื่องที่เอาชีวิตเข้าแลก!"
"ยิ่งข้าทำมากเท่าไหร่ ความกลัวในใจก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น..."
"ต่อมา ตอนที่มารดาเจ้าตั้งท้องเจ้า ข้าถึงเพิ่งค้นพบความจริงอีกอย่าง... เจ้าเดาสิ ว่าข้าพบเรื่องอะไร?"
"ข้าพบว่า สองคนนั่น แท้จริงแล้วเป็นพวกเดียวกันมาตั้งแต่แรก!!"
"ฮ่าฮ่าฮ่า... ฮ่าฮ่า..."
"มารดาเจ้ากับนาง มีความสัมพันธ์ลับๆ ต่อกัน ส่วนเรื่องอื่นที่นางสองคนทำไว้ ข้าก็ไม่รู้แล้ว..."
"มีแต่ข้าคนโง่ ที่เหมือนคนโง่ ต้องหวาดกลัวมาหลายปี ทำนั่นทำนี่เพื่อนางสองคน สุดท้ายก็เป็นได้แค่มีดที่ถูกนางใช้แล้วใช้เล่าเท่านั้น!"
"ถ้าต่อมาเรื่องแดงขึ้นมา ชีวิตข้าจะรอดหรือไม่?"