เมื่อหลี่เค่อชวานมาถึง ภายในศาลเจ้าเก่าแก่ก็มีเพียงหลิวเอ้อและหลิวซานเท่านั้น
หลี่เค่อชวานกวาดตามองไปรอบ ๆ ไม่เห็นเงาของหลี่ชิงลั่ว สีหน้าจึงมืดคล้ำลงทันที: "คนล่ะ?"
"แค่เรื่องเพียงเท่านี้ พวกเจ้าก็ยังทำไม่ได้หรือ?"
หลิวเอ้อเดินเข้าไปข้างหน้าด้วยสีหน้าประจบประแจว: "คุณชายใหญ่โปรดอย่าได้รีบร้อน ข้าน้อยรับรองว่าจะต้องนำตัวนางมาให้ถึงที่ให้ได้ เพียงแต่... ข้าน้อยทั้งสองก็มิกล้าหือกับหลี่ชิงลั่วได้ตามอำเภอใจนัก ขอเพียงได้ทราบว่าไยท่านจึงต้องตามหานาง?"
"พี่น้องทั้งสองเราจะได้เตรียมตัวและระวังตัวไว้บ้างมิใช่หรือ?"
หลิวซานพูดเสริม: "ใช่แล้ว หากนางหันกลับมาลงโทษพวกเราอีก ครอบครัวของพวกเราคงมิอาจอยู่อย่างสงบสุขได้อีก"
ทั้งคู่พูดพลางขยี้มือไปมา สีหน้าแสดงความละโมบโลภมากออกมาอย่างไม่อาจปิดบัง
หลี่เค่อชวานรู้สึกขยะแขยงขึ้นมาทันที
เขารู้ดีมานานแล้วว่าพี่น้องสกุลหลิวสองคนนี้เป็นคนประเภทไหน เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา เขาจึงพกเงินติดตัวมาด้วยอยู่แล้ว หวังเพียงจะใช้มันปิดปากพวกเขา
เขากดกระเป๋าเงินที่เอวไว้แน่น แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "เมื่อข้าได้พบนางแล้ว ก็ย่อมมีรางวัลให้พวกเจ้าอย่างแน่นอน!"
"สรุปแล้ว จะไม่ปล่อยให้พวกเจ้าทำงานไปโดยเปล่าประโยชน์หรอก"
หลิวเอ้อจึงหัวเราะ 'ฮี่ๆ' ออกมา แล้วเงยหน้ามองบุรุษร่างยักษ์ใหญ่ที่ติดตามหลี่เค่อชวานมาด้านหลัง ก่อนจะรีบหันกลับไปพูด: "คุณชายใหญ่ เชิญตามข้าน้อยมาเร็ว"
หลี่เค่อชวานฝึกวิชากายาอยู่เสมอตั้งแต่เด็ก ดังนั้นแต่ก่อนข้างกายจึงมีเพียงบ่าวรับใช้หรือสาวใช้ติดตาม แต่หลังจากที่ขาพิการ วิชากายาของเขาก็ไร้ประโยชน์ไปสิ้น
ปัจจุบันเขาประสบกับความเสียเปรียบหลายครั้งเพราะไม่มีคนแวดล้อม จึงเริ่มใส่ใจหาคนที่พอจะใช้งานได้มาอยู่ใกล้ตัว
หลี่เค่อชวานหันไปมองคนที่อยู่ข้างหลัง เขาเป็นคนที่เขาเลือกสรรจากบ่าวชายในบ้านให้มาอยู่เป็นองครักษ์ใกล้ชิด ชื่อว่าอู๋ต้า
ผู้นี้มีพละกำลังมหาศาล และที่สำคัญคือซื่อตรงเชื่อฟัง หลังจากหลี่เค่อชวานเลื่อนตำแหน่งให้เขาด้วยตนเองแล้ว นอกจากเวลานอนหลับ อู๋ต้าแทบจะติดตามเฝ้าระวังหลี่เค่อชวานอยู่ทุกฝีก้าว