“แม้ในยามนั้นฝ่าบาทจะมีทั้งฮองเฮาและพระสนม มีทั้งองค์ชายและองค์หญิงแล้ว”
“แต่ในใจของฝ่าบาท เมื่อมองเห็นพวกเขาก็เหมือนมองเห็นไม้หมุดเรียงรายเป็นแถว ไม่มีความรู้สึกใดๆ ในใจ”
“ถ้าไม่ใช่เพราะความทุกข์ยากที่พระมารดาเคยประสบ ถ้าไม่ใช่เพราะความอัดอั้นในวัยเยาว์ของฝ่าบาทเอง ศักดิ์ศรีเพียงเล็กน้อยของฮองเฮากับองค์ไท่จื่อ ฝ่าบาทก็มิได้ประสงค์จะปกป้อง”
“ในใจฝ่าบาท ผู้ที่ฝ่าบาทยังใส่ใจจริงๆ ในโลกใบนี้ มีเพียงเยว่เอ๋อร์เท่านั้น!”
“ดังนั้นเมื่อฝ่าบาทสติมืดมนชั่วขณะ ทนไม่ไหว จึงข่มขู่เซี่ยไหวหย่วน ให้เขานำมารดาของเจ้าส่งมาไว้ข้างกายฝ่าบาทด้วยตนเอง”
“แม้ความผิดพลาดใหญ่จะมิได้เกิดขึ้น แต่ก็จริงๆ ที่เหตุการณ์นี้ผลักดันมารดาของเจ้าให้ห่างไกลยิ่งขึ้น จนกระทั่งสาบานด้วยนามพระมารดาของฝ่าบาทว่า นางจะออกจากต้าฉู่”
“นับแต่นางจากไป อาการของฝ่าบาทยิ่งทรุดหนักขึ้นทุกวัน”
“มักเพราะคิดถึงมารดาของเจ้าเหลือเกิน จนเริ่มใช้มีดฟันตัวเองเป็นรอยๆ ทีละแผล”
“มีเพียงความเจ็บปวดที่แจ่มชัดเช่นนี้ จึงจะกันฝ่าบาทไว้ไม่ให้ลงมือทำเรื่องโง่เขลาที่จะทำลายเกียรติภูมิของมารดาเจ้า”
“ฝ่าบาทมิใช่คนดี ฝ่าบาทรู้”
“แต่ความลับของฝ่าบาท ไม่รู้ด้วยเหตุใดกลับถูกอ๋องฉินค้นพบ”
“อ๋องฉินหลอกมารดาของเจ้าให้กลับมา”
“ครั้งแรกที่ฝ่าบาทเห็นมารดาของเจ้า ย่อมดีใจเป็นล้นพ้น ดังนั้นแม้จะรู้ว่าอ๋องฉินกำลังวางแผนอันสกปรกโสมมอะไรอยู่ ฝ่าบาทก็เพียงหลับตาข้างหนึ่ง ไม่เสด็จขัดขวางเสียเอง”
“ฝ่าบาทอาจยังแอบคาดหวังอะไรบางอย่างอยู่ในใจ”
“ดังนั้น ฝ่าบาทจึงเป็นจริงๆ……ที่ต้องขอโทษมารดาของเจ้า”
“จนกระทั่งฝ่าบาทพบว่า ข้างกายอ๋องฉินมีหมอผีหญิงอยู่คนหนึ่ง และวางแผนจะลงอาคมใส่มารดาของเจ้า”
“ยามนั้น ในราชสำนักได้เกิดเรื่องประหลาดมากมาย ขุนนางบางคนถูกสังหารไล่ฆ่าทั้งตระกูลโดยไม่ทราบสาเหตุ กระทั่งทั้งสกุลตายอย่างงงงวย ฝ่าบาทจึงกำลังสืบสวนเรื่องศาสตร์อาคมของดินแดนเหมียวเจียงอยู่ด้วย”
“หลังสงสัยในตัวอ๋องฉิน ฝ่าบาทยังมิทันจับกุมเขา กลับพบว่าร่างของฝ่าบาทเองมีร่องรอยถูกลงอาคมขึ้นก่อน”