“เอ๊ย!!”
เหล่าคนตระกูลเผยส่งเสียงกรีดร้อง ตกตะลึงหวาดหวั่นยิ่งนักเมื่อหลี่ชิงลั่วปรากฏตัวขึ้นโดยกะทันหัน
“หลี่ชิงลั่ว!? เป็นเจ้าได้อย่างไร? เจ้า เจ้าน่ะ เจ้าจะทำอะไร?”
เผยลิ่วเหนียงแหงนมองขึ้นเห็นผู้ยืนบนหัวกำแพงเป็นคนแรก จึงลอบตกใจในใจยิ่ง
นางงดงามเปล่งประกายได้เช่นนี้ได้กระใด?
รูปโฉมเลิศล้ำจนคนในตระกูลเผยใจหวั่นไหว
มิใช่เพียงความงามน่าพิศมั่น หากแต่ยังปนความประหลาดใจและความตกตะลึง
หลี่ชิงลั่วตัวจริง กลับเหนือกว่าหลิวชิงจู คุณหนูผู้เลี้ยงดูมาแต่เด็กในกองทองกองเงินเสียอีก!
เพียงปีเดียว หญ้าขี้ตาทั้งดำทั้งผอมผู้เพิ่งกลับมายังเมืองจินหลิง กลับผลิบานสะพรั่งเป็นดาหลางและโบยบุษราชันีโดยไม่ทันรู้สึกตัว
หากนางได้เลี้ยงดูในจินหลิงมาแต่แรก ย่อมเลื่องชื่อเหนือทั้งเมืองจินหลิงไปแล้วกระมัง?
เรื่องนี้ทำให้ธิดาแห่งตระกูลเผยผู้หยิ่งผยองมาแต่เยาว์วัยแสนจะไม่สำราญใจ
แต่นางสวยก็เพราะอะไร?
กล้าบ้าบิ่นเช่นนี้กระโดดขึ้นหัวกำแพง แถมถือดาบขู่กรรโชกคนอื่น จะมีโฉมคุณหนูกุลสตรีตรงไหน?
แท้จริงเป็นสาวชนบทไร้การอบรม!
หลี่ชิงลั่วไม่แยแสสายตาที่พลิกผันของคนตระกูลเผย
เพียงหัวเราะเยาะเย็นชาไม่หยุด: “ก็ข้าไง จะมีผู้ใดอีกเล่า?”
“ตระกูลเจ้าไม่รู้มาแต่แรกหรือว่าข้ากับท่านย่าอาศัยอยู่ติดกัน?”
“พวกเจ้าเอ่ยถ้อยคำหยาบช้าเยี่ยงนั้นโดยไม่เกรงกลัว จะให้ข้าจำใจอดทนหรือ?”
“ส่วนข้าจะลงมือสิ่งใด ขึ้นอยู่กับว่าปากของพวกเจ้าจะสุภาพบ้างหรือไม่ หกเอ๋อร์จะลองดูเสียหน่อยหรือกระไร?”
ฮูหยินกงกั๋วชี้หน้าหลี่ชิงลั่ว ว่ากล่าวเสียงกร้าว: “กล้า!”
“ที่นี่คือจวนพักหลวง มิใช่ที่ให้หญิงไร้อบรมเยี่ยงเจ้ามาก่อกวนอาธิราช!”
“บ้าบิ่นเยี่ยงนี้ จะให้เสียที่เรียบร้อยเช่นไร!?”
“มาคน! ยังไม่เร่งเอาไม้ปัดนางลงมา!”
นับแต่สี่เอ๋อร์แห่งตระกูลเผยเข้าวัง นางได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นชั้นกุ้ยเหรินภายในไม่กี่เดือน บัดนี้คือกุ้ยเหรินจิ้งผู้ได้รับพระโปรดใหม่
นับแต่เรื่องท่านกงกั๋วผู้เฒ่าและคุกใต้ดินของตระกูลเผยถูกเปิดโปงแพร่งนาน ฐานะของพวกเขาในเมืองจินหลิงก็ตกต่ำย่อยยับ ไปแห่งใดก็ถูกจ้ำจี้จุ้นเป็นเป้าสายตา ไม่กล้าเงยหน้า