[ฮ่าๆๆๆๆ เที่ยวนี้เจอของแข็งเข้าให้แล้ว จะให้ใครในโลกนี้ไปพูดกับเด็กดื้อให้เข้าใจกันได้ล่ะ? ไอ้เสี่ยวเจี๋ยนี่มันปิศาจลงมาจุติชัดๆ ข้าไม่เชื่อว่ามันจะทำการบ้านได้]
[ดูเหมือนกฎคืนนี้คือ ถ้าทำให้เด็กดื้อทำการบ้านเสร็จไม่ได้ ผู้เล่นก็จะถูกแม่ที่คลั่งจะขาดใจฟันตาย]
[งี้ก็จบเห่กันสิ? ถ้านักสาปแช่งมาเสียท่าล้มเหลวเอาที่นี่ จะไม่ให้พวกทีมเหมันต์หัวเราะเยาะตายหรือไง? ขนาดเฮ่อหย่งกับสวีเฉินกวงไม่ต้องออกมือเลย เธอก็กลายเป็นเหยื่อไปแล้ว]
[งั้นด่านนี้ต้องผ่านยังไงกันแน่? หรือว่าจำเป็นต้องยอมให้เด็กดื้อเอาเปรียบ? ปัญหาคือถึงให้มันเอาเปรียบ มันก็ไม่ทำการบ้านอยู่ดี ทำแต่จะยื่นข้อเรียกร้องเกินเลยขึ้นไปอีก!]
[พูดตามตรง ในโลกจริง เด็กแสบแบบนี้ถ้าไม่ตีให้หลาบ ก็ไม่รู้จะแก้ยังไงแล้ว แม่คนนี้ก็อ่อนแอเกินไป]
[นั่นก็รู้อยู่ว่าเป็นโลกจริง แต่ในเกมนี้พวกเขาเป็นพนักงานบริการ ใครกล้าทำร้ายผู้พักอาศัย?]
นอกเกม ผู้ชมกำลังถกเถียงกันอย่างดุเดือด แต่ชั่วพริบตาต่อมา ก็เห็นอี้จั้งหลันเตะเสี่ยวเจี๋ยกระเด็นไปหนึ่งที
ห้องถ่ายทอดสดเดือดพล่านในทันที
[อ๊ากกกกก เธอกล้า! เธอตีแล้วจริงๆ!!!]
[สมกับเป็นนักเรียนดีเด่นจากโรงพยาบาลจิตเวช รู้ว่าพวกเราชอบดูอะไร!]
[ทุกคนเอ้ย เห็นไหมว่าเด็กเหลือขอก็ต้องให้คนบ้าจัดการถึงจะได้ผล!]
[ข้าไปเติมเหรียญให้เธอเป็นกำลังใจเดี๋ยวนี้เลย!]
……
อี้จั้งหลันกำลังออกหมัดอย่างหนักใส่เสี่ยวเจี๋ย เธอไล่ตามเขาเหมือนลูกบอล เตะเขากลิ้งจากผนังห้องนอนด้านนี้ไปถึงผนังอีกด้านหนึ่ง