หลี่ถังถังลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่าตนเองนอนอยู่บนเตียง รอบข้างมืดมิดไปหมด นางกัดฟันพูดว่า "123 ทำงานกันยังไม่มีการแจ้งล่วงหน้าให้เตรียมตัวบ้างเลยหรือไง?"
123 เองก็รู้สึกผิดเหมือนกัน! มันแค่อยากทำภารกิจให้เสร็จเร็ว ๆ จะได้รีบได้ค่าคอมมิชชัน มันจะมีความคิดชั่วร้ายอะไรได้เล่า "โฮสต์ รีบรับภารกิจเถอะ!" พูดจบก็โบกมือหนึ่งที พอเห็นสีหน้าหลี่ถังถังไม่ดีก็รีบวิ่งหนีไปทันที
หลี่ถังถังรู้สึกได้เพียงปวดหัวจนอยากจะด่าใครสักคน พอรับความทรงจำของร่างเดิมเสร็จก็รู้ว่านี่คือมารดาของซิวไฉที่ปรากฏตัวไม่ถึงสองตอนและไม่มีชื่อปรากฏในละครเรื่อง "รู้จู๋รู้จี๋ อิน่งลื้อฮุยเฟย" (รู้จือรู้จี๋ อิงลื้อฮุยเฟย)
มารดาของซุนซิวไฉ เดิมชื่อหม่าซิ่วเหลียน อายุ 16 ปีก็แต่งเข้าตระกูลซุน อายุ 17 ปีให้กำเนิดซุนจื้อเกา อายุ 20 ปีก็กลายเป็นหม้าย นางเป็นคนโชคดี ในยุคที่ชายเป็นใหญ่และแม่สามีสามารถบีฑาลูกสะใภ้ได้เช่นนี้ นางแต่งงานกับเด็กกำพร้า ตั้งแต่เป็นสะใภ้ก็ไม่เคยรู้จักเรื่องความขัดแย้งระหว่างแม่สามีกับลูกสะใภ้ แต่นางก็เป็นคนโชคร้ายเช่นกัน ถึงแม้สามีจะดีกับนางเพียงใด แต่ก็จากไปเร็วเหลือเกิน วัย 20 ปีต้องเลี้ยงลูกที่ยังไม่ครบ 3 ขวบโดยลำพัง เป็นทั้งพ่อและแม่ ไม่มีพ่อแม่สามีช่วยเหลือ
มารดาของซุนซิวไฉ เป็นแม่สามีที่โหดร้ายในยุคโบราณ ความโหดร้ายของนางมาจากความโง่เขลา สายตาสั้น และความปมด้อยของตนเอง นางเป็นหม้ายตั้งแต่อายุ 20 ปี อาศัยการรับจ้างซักเสื้อผ้าเลี้ยงตนเองและลูก นางเป็นสตรีในยุคโบราณที่เชื่อฟังพ่อ เชื่อฟังสามี และเชื่อฟังลูกโดยแท้จริง นางอยากให้ลูกได้สิ่งที่ดีที่สุด ดังนั้นเมื่อซุนจื้อเกาแสดงความสามารถทางการเรียนออกมา นางจึงกัดฟันสู้ก็ต้องสนับสนุนให้เขาได้เป็นบัณฑิต ต้องรู้ว่าในยุคโบราณ การเล่าเรียนบางครั้งต้องอาศัยกำลังของทั้งตระกูล เมื่อซุนจื้อเกาอายุ 12 ปีสอบได้เป็นซิวไฉ ความรู้สึกอึดอัดที่อัดแน่นอยู่ในใจนางก็ผ่อนคลายลง ท่ามกลางคำยกยอรอบด้าน นางก็ค่อย ๆ หลงตัวเอง
สตรีโบราณที่ไม่มีความรู้ ลูกชายคือทุกสิ่งของนาง ผลของการที่เหิมเกริมก็คือทำให้เด็กอายุ 12 ปีคนนั้นเริ่มไม่ตั้งใจเรียน รู้จักแต่สนุกสนานกับชีวิต
ต่อมา ซุนซิวไฉก็แต่งงานกับซ่งซู่หลาน บุตรสาวคนสำคัญของตระกูลซ่งในท้องถิ่น อาชีพสี่ระดับคือ ขุนนาง ชาวนา ช่างฝีมือ พ่อค้า พวกเขาทั้งต้องการเงินทองจากสะใภ้ที่มีเชื้อสายพ่อค้า ทั้งต้องการดูถูกอีกฝ่าย จริง ๆ แล้วตอนแรก มารดาของซุนซิวไฉเมื่อเผชิญหน้ากับสะใภ้ผู้ร่ำรวยคนนี้ นางรู้สึกปมด้อย แต่เมื่อลองเชิงอยู่หลายครั้งก็พบว่าสะใภ้ไม่เคยขัดขืน ลูกชายก็ไม่เคยว่าไร พ่อตาแม่ยายยังเอาเงินมาอ่อยอีก ตั้งแต่นั้นมา นางก็มุ่งหน้าไปบนเส้นทางแม่สามีที่โหดร้ายอย่างไม่หันหลังกลับ
เมื่อนางเอกซ่งหมิงหลานกลับมายังบ้านเกิดที่อิ้วหยาง ได้รู้เรื่องราวของซู่หลาน ก็ได้ให้กำลังใจให้หย่าร้าง วางแผนช่วยเหลือ และช่วยซ่งซู่หลานออกมาได้สำเร็จ หลังจากหย่าร้าง ซุนซิวไฉก็ถือสินเดิมครึ่งหนึ่งไปใช้ชีวิตเสเพลต่อไป ลูกของหญิงนางโลมคนนั้นก็ไม่ใช่ลูกของซุนซิวไฉ นางคบคิดกับชู้รักยักยอกทรัพย์สินไป ซุนซิวไฉไม่ประสบความสำเร็จอะไรเลย ตระกูลก็ทอดทิ้งเขา สุดท้ายร่างเดิมก็ต้องกลับไปรับจ้างซักเสื้อผ้าเลี้ยงชีพอีกครั้ง ปลายชีวิตแสนเศร้าหมอง
ความปรารถนาของร่างเดิมคือให้ลูกชายได้เป็นอัครมหาเสนาบดี และตนได้เป็นท่านย่า และหลี่ถังถังเพียงแค่ต้องทำตัวรอดไปจนถึงตอนจบของเรื่องก็พอ
อัครมหาเสนาบดีไม่กล้าคิด แต่การเป็นขุนนางเพื่อยกระดับตระกูลยังพอจะพยายามได้ เนื้อเรื่องทั้งหมดวนอยู่ที่พระเอกนางเอกและตระกูลซ่ง ดังนั้นซ่งซู่หลานก็ยังต้องแต่งเข้ามา และถือเป็นการชดเชยผู้หญิงที่น่าสงสารคนนี้ด้วย
ตอนนี้ซุนซิวไฉเป็นแค่เด็กอายุ 7 ขวบ ยังคงตั้งใจอ่านหนังสืออย่างขยันขันแข็ง ในยุคโบราณ สูตรการตีให้เป็นคนดีนั้นก็ยังพอใช้ได้อยู่ อย่างไรเสียซุนซิวไฉก็ไม่มีพ่ออยู่แล้ว ถ้าร่างเดิมตามใจอีก ก็ยิ่งจะทำให้เขาเติบโตไปในทางที่ผิด หลี่ถังถังตัดสินใจว่าตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป นางจะต้องเป็นมารดาที่เคร่งครัด เป็นมารดาเสือ จะต้องทำให้ซุนซิวไฉเติบโตขึ้นมาอย่างตรงไปตรงมา
พอมีเป้าหมายคร่าว ๆ แล้ว หลี่ถังถังก็หลับต่อ กลางดึกดื่นทะลุมิติมาแบบนี้ มีปัญหาอะไรค่อยว่ากันตอนฟ้าสาง