หลินโม่ตื่นจากความฝัน ฟ้าสว่างแล้ว
ภายในรถว่างเปล่า หลี่อวี่ฉิงกับหลี่อวี่ซีไม่อยู่แล้ว
เขาผลักประตูรถออก
กองไฟถูกก่อขึ้นใหม่ หลี่อวี่ซีนั่งยอง ๆ อยู่ข้างกองไฟ คอยเติมฟืนเข้าไป ส่วนหลี่อวี่ฉิงกำลังใช้ช้อนคนโจ๊กในหม้อ
“ตื่นแล้วเหรอ? โจ๊กใกล้เสร็จแล้ว”
หลินโม่เดินไปนั่งข้างกองไฟ แล้วขยับคอที่แข็งตึงเล็กน้อย
ขณะนั่งอยู่ข้างกองไฟ เขาปล่อยจิตสำนึกเข้าสู่หน้าต่างระบบ
แต้มพลังงานยังคงอยู่ที่ 10.1 ไม่มีการเปลี่ยนแปลง
แต่ปุ่มสุ่มฟรีสว่างขึ้นแล้ว
เมื่อวานได้คุณสมบัติสีม่วง
วันนี้จะสุ่มได้อะไร?
หลินโม่กดปุ่มสุ่มด้วยสีหน้าเปี่ยมความคาดหวัง
วงล้อหมุนอยู่ 2 วินาทีก่อนหยุดลง
“ยินดีด้วย คุณได้รับคุณสมบัติสีขาว: คมกริบ”
สีขาว
คุณสมบัติระดับต่ำสุด
หลินโม่มองข้อความแจ้งเตือน ไม่ได้ผิดหวังมากนัก เทพีแห่งโชคลาภคงไม่คอยเข้าข้างใครทุกวัน
เมื่อวานที่ได้สีม่วงก็เป็นเพราะโชคดีสุดขีดล้วน ๆ
หลินโม่ลุกขึ้น เดินไปข้างรถออฟโรด
เขาหยิบดาบถังที่ตีขึ้นเมื่อวานจากเบาะหลัง ตัวดาบสีเงินขาวสะท้อนประกายเย็นเยียบ
เขายื่นมือจับด้ามดาบ แล้วใช้ความคิดเพิ่มคุณสมบัติ “คมกริบ” ให้กับดาบถัง
แสงวาบหนึ่งแล่นผ่านผิวดาบ ก่อนจะกลับสู่ความสงบนิ่ง
ไม่มีข้อมูลหลั่งไหลเข้าสู่สมอง
ไม่มีคำอธิบายคุณสมบัติใด ๆ
หลินโม่ถือดาบขมวดคิ้วเล็กน้อย
เป็นอย่างที่คิด คุณสมบัติสีขาวยังไม่มากพอจะเปลี่ยนอาวุธให้กลายเป็นของวิเศษ
เขาหยิบท่อเหล็กจากท้ายรถออกมาอย่างไม่ใส่ใจ