ฟ้าเริ่มมืดลง
ขบวนรถจอดพักกลางทุ่งโล่งกว้าง
วันนี้โชคดีไม่น้อย
ตลอดทางไม่มีอุปสรรค
ไม่พบสิ่งประหลาด
หลินโม่ลงจากรถออฟโรด ยืดเส้นยืดสายคลายความเมื่อยล้า
หลี่อวี่ซีรีบไปเก็บฟืนอย่างขยันขันแข็ง ส่วนหลี่อวี่ฉิงค้นหม้ออะลูมิเนียมใบเล็กจากท้ายรถ เตรียมทำมื้อเย็น
ตอนนั้นเอง ชายวัยกลางคนในเสื้อแจ็กเก็ตสีเทาก็เดินเข้ามาหาพวกเขา
หลินโม่จำชายคนนี้ได้ เขาชื่อจ้าวเถี่ยจู้ เป็นคนของหลี่เว่ยกั๋ว รับหน้าที่ส่งข่าวและวิ่งธุระในขบวนรถ
「พี่หลินโม่」จ้าวเถี่ยจู้เดินมาหยุดตรงหน้า รอยยิ้มประดับเต็มใบหน้า
「หัวหน้าหลี่เรียกให้คุณไปพบ บอกว่ามีเรื่องจะปรึกษา」
หลินโม่หรี่ตาลงเล็กน้อย
หลี่เว่ยกั๋วเป็นหัวหน้าขบวนรถทั้งหมด ครอบครองลำดับปรมาจารย์ฮวงจุ้ย แม้พลังต่อสู้จะไม่สูงนัก แต่สัมผัสพลังประหลาดและหลีกเลี่ยงอันตรายได้
ปกติเขาติดต่อแค่หวังเฉียงกับหวังชิงเหยียน ผู้มีพลังเหนือมนุษย์สองคนนั้น ไม่เคยพูดคุยกับผู้รอดชีวิตทั่วไป
จู่ ๆ ส่งคนมาเรียกแบบนี้ ความหมายก็ชัดเจนอยู่แล้ว
เรื่องที่หลินโม่สกัดโลหะและตีอาวุธที่ปั๊มน้ำมันตอนกลางวัน หลี่เว่ยกั๋วเห็นเข้า
ก็เป็นเรื่องปกติ ปั๊มน้ำมันเป็นพื้นที่โล่ง เขาทำเสียงดังขนาดนั้น ต่อให้ไม่ใช่คนตาบอดก็ต้องมองเห็น
นี่เป็นส่วนหนึ่งในแผนของหลินโม่อยู่แล้ว เขาต้องเข้าไปอยู่ในกลุ่มแกนกลางของขบวนรถ จึงจะได้รับแต้มพลังงานเร็วขึ้น
「ได้ ผมจะไปเดี๋ยวนี้」หลินโม่พยักหน้า
จ้าวเถี่ยจู้ยิ้มรับคำแล้วหันหลังเดินจากไป
มือที่ถือหม้อของหลี่อวี่ฉิงชะงักไปครู่หนึ่ง เธอเงยหน้ามองหลินโม่ แววตาเจือคำถาม
「หลี่เว่ยกั๋วเรียกผมไป คงเพราะเรื่องตอนกลางวัน พวกคุณกินกันก่อนได้เลย ไม่ต้องรอ」
「ระวังตัวด้วย」หลี่อวี่ฉิงพูดเพียงสามคำ
หลินโม่พยักหน้า แล้วเดินไปทางที่จ้าวเถี่ยจู้จากไป
กลางค่าย ข้างรถออฟโรดที่ดัดแปลงแล้วมีกองไฟลุกอยู่
กองไฟไม่ใหญ่ แต่ใต้แสงไฟมีคนสามคนนั่งล้อมกันเป็นครึ่งวงกลม