แต่เดิมฉู่ยี่ก็เก่งกาจด้านการต่อสู้มากกว่าเขาอยู่แล้ว ตอนนี้คุ้มคลั่งขึ้นมา พละกำลังยิ่งมหาศาลน่าตกใจ สวีหมั่งต้านไว้ไม่อยู่ อกถูกชนอย่างแรงจนโทรศัพท์หลุดมือกระเด็น
“เฮ้ย!”
วินาทีต่อมาร่างทั้งร่างก็กระแทกเข้ากับตู้เอกสารดังสนั่น หลังกระแทกอย่างจังจนเขาสูดลมหายใจด้วยความเจ็บปวด
เขาเพิ่งจะเดือดดาล แต่กลับเห็นฉู่ยี่อ่อนระทวยลง ครึ่งตัวพาดบนโซฟา อีกครึ่งกองอยู่บนพื้น นิ่งสนิทไร้การเคลื่อนไหว
สวีหมั่งกลั้นอารมณ์อยู่นาน สุดท้ายทำได้แค่สบถออกมาคำเดียว
“บ้า!”
เขานวดบั้นเอวตัวเองพลางหาโทรศัพท์ หน้าจอเป็นรอยแตกละเอียดเพราะถูกกระแทก สวีหมั่งเหลือบมองฉู่ยี่ด้วยความหงุดหงิด
แต่สุดท้ายก็ได้แต่ถอนหายใจ
ดูจากปฏิกิริยารุนแรงเกินเหตุของฉู่ยี่เมื่อครู่ เขาก็พอเดาในใจได้เจ็ดแปดส่วน
ดูท่า เจ้าไป๋จือฉีนั่น จะสวมเขาให้เพื่อนรักของเขาจริงๆ สีสันแสบตาทีเดียว
สวีหมั่งหัวเราะเย็นชา กำลังจะเก็บโทรศัพท์กลับเข้ากระเป๋า
ทันใดนั้น หน้าจอก็กระพริบขึ้น สายเรียกเข้าสายหนึ่งทำให้เขาแข็งทื่อยืนตัวตรงในทันที
ท่านประธานเหอ
สวีหมั่งกดรับสายทันที น้ำเสียงนอบน้อมขึ้นหลายส่วน “ท่านประธานเหอ!”
เขาฟังเสียงจากปลายสาย สีหน้าค่อยๆ ฉายแววยินดี
“ได้เลยท่านประธาน!”
วางสาย
สวีหมั่งก้มมองฉู่ยี่ซึ่งหมดสติไม่รู้เรื่องราวอยู่บนโซฟา ดวงตาฉายแววซับซ้อน