"อ๊าก! ฆ่าคนแล้ว!"
เสียงกรีดร้องฉีกทำลายความเงียบ ทั้งห้องจัดเลี้ยงตกอยู่ในความหวาดกลัวและโกลาหลในชั่วพริบตา
แขกเหรื่อต่างพากันร้องแตกตื่น รปภ. ตะโกนเสียงดังเซ็งแซ่
ลู่เฉิงเวยได้สติ เธอเพิ่งรู้ตัวว่ากำลังถูกอัลฟ่าตัวสูงใหญ่ที่ไม่รู้จักโอบกอดไว้ในอ้อมแขน
เธอเงยหน้าขึ้นมอง แต่อีกฝ่ายไม่ได้มองเธอ
หลานสาวของคุณลู่เกิดเรื่อง ฉินชวนฉือได้ข่าวก็รีบตามมา เมื่อเห็นเหตุการณ์โกลาหลตรงหน้า คิ้วก็ขมวดแน่น
ฉู่ยี่คลายมือจากลู่เฉิงเวย ยืนตัวตรง
เขาหันไปมองบริกรที่ล้มอยู่บนพื้น
รปภ. หลายคนกรูเข้ามาแล้ว ช่วยกันจับตัวอีกฝ่ายกดไว้กับพื้นแน่นหนา
ทุกคนเห็นผู้ร้ายถูกจับได้ ต่างพากันโล่งอก
แต่จังหวะที่ รปภ. พยายามจะยึดอาวุธร้าย บริกรคนนั้นกลับสบโอกาส สะบัดมือที่ถูกจับไว้หลุด ก่อนที่ รปภ. จะแตะต้องมีดได้ ก็คว้ามีดขึ้นมา แล้วปักลงบนหลังเท้าของ รปภ. ข้างๆ อย่างแรง!
"อ๊าก!"
รปภ. ร้องด้วยความเจ็บ มือคลายออกโดยไม่รู้ตัว
จังหวะนี้แหละ!
บริกรหลุดจากการพันธนาการ พุ่งพรวดขึ้นจากพื้นราวกับหมาบ้า!
ใจของฉู่ยี่วาบไหว
เมื่อกี้เขารีบช่วยคน เลยออกแรงไม่ทัน ขืนจัดการเจ้าหมอนี่ตรงๆ คงไม่เหลือแรงดิ้นขนาดนี้!