กว่าฉู่ยี่จะกลับถึงบ้านก็เป็นเวลาห้าทุ่มแล้ว
เปิดประตูเข้าไป ภาพตรงหน้าทำให้เท้าของเขาชะงักกึก
กวาดตามองไปรอบ ๆ
บ้านทั้งหลังเปลี่ยนไป
หากบอกว่าก่อนหน้านี้ที่นี่เหมือนห้องตัวอย่างที่ตกแต่งอย่างประณีต ตอนนี้แฟลตใหญ่ชั้นเดียวหลังนี้กลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายของการใช้ชีวิต
มีข้าวของเพิ่มขึ้นมากมาย ราวกับมีคนอาศัยอยู่มานานแล้ว
ส่วนคนที่ทำให้เกิดเรื่องนี้ กำลังนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น ยิ้มมาทางเขา
“กลับดึกจัง ไปไหนมา”
ฉู่ยี่เปลี่ยนรองเท้าแตะในบ้านเงียบ ๆ ถอดเสื้อนอกออก แขวนบนราวแขวนเสื้อ
“ไปเยี่ยมซุนเหมี่ยวมา มีเรื่องต้องทำนิดหน่อย”
พูดจบ สายตาของเขาก็กวาดมองฉินชวนฉือตั้งแต่หัวจรดเท้า มองเสื้อนอนและรองเท้าแตะลำลองของอีกฝ่าย
“สองวันนี้ ทำไมนายมานอนที่บ้านฉันตลอดเลย”
ฉินชวนฉือได้ยินอย่างนั้น คิ้วขยับขึ้นเล็กน้อย
“ไม่ได้เหรอ”
“ที่นี่ดีออก ใกล้บริษัท แถมเงียบ”
แล้วทำไมนายไม่ซื้อไว้สักหลังล่ะ
คำพูดนี้กลิ้งอยู่ในลำคอของฉู่ยี่ สุดท้ายก็ไม่ได้พูดออกไป
เขาเดินไปที่ตู้เย็น ดึงประตูเปิด ไอเย็นปะทะหน้า
หยิบเครื่องดื่มเย็น ๆ ออกมาขวดหนึ่ง บิดฝาออก ฉู่ยี่กำลังจะดื่ม
ด้านหลัง เสียงของฉินชวนฉือดังขึ้นอีกครั้ง
“สองวันนี้ฉันจะไปทำงานที่ประเทศ G นายต้องไปกับฉัน”
การเคลื่อนไหวของฉู่ยี่หยุดชะงัก