เมื่อเห็นสภาพของประธานโจว ฉินชวนฉือก็ยิ้มออกมา
เขาไม่ได้มองประธานโจวอีก แต่กลับเอี้ยวตัว โอบเอวของฉู่ยี่เบา ๆ แล้วดึงตัวอีกฝ่ายเข้ามาใกล้
ท่าทางสนิทสนม กิริยาคลุมเครือ
เสียงกระซิบกระซาบทั่วห้องจัดเลี้ยงเงียบกริบในชั่วพริบตา
สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่พวกเขา
ฉินชวนฉือน้ำเสียงอ่อนโยน ไม่แยแสสายตาของผู้คนเลยแม้แต่น้อย
"ไม่ต้องเกร็งนะ แนะนำตัวหน่อย"
"นี่คู่รักของผมเอง ฉู่ยี่"
แล้วก้มหน้าเล็กน้อย พูดยิ้ม ๆ กับฉู่ยี่ว่า "ทุกคนสงสัยนายมากเลย ทักทายหน่อยสิ"
น้ำเสียงนั้นแสนจะธรรมดาสามัญ
ฉู่ยี่ได้ยินคำว่าคู่รัก ร่างกายก็แข็งทื่อไปทันที
เขาจ้องฉินชวนฉืออยู่หลายวินาที สุดท้ายก็ค่อย ๆ กดความคิดที่พลุ่งพล่านอยู่ในใจลงไป
เข้าไปหาประธานโจว ฝืนยิ้มออกมา
"สวัสดีครับ ประธานโจว ผมฉู่ยี่"
บทสนทนาที่ตามมา กลับราบเรียบเกินคาด
แต่เบื้องลึก กลับก่อให้เกิดคลื่นยักษ์
ก่อนหน้านี้ ฉินชวนฉือมีท่าทีคลุมเครือมาโดยตลอด ไม่ปริปากยอมรับแต่ก็ไม่ปฏิเสธข่าวลือต่าง ๆ
สถานะของฉู่ยี่จึงเป็นปริศนามาตลอด
ไม่ว่าผู้คนจะคาดเดากันอย่างไร แต่สุดท้ายก็เป็นเพียงแค่การคาดเดา คนที่เชื่อก็มาก แต่คนไม่เชื่อก็มากเช่นกัน
ทว่าบัดนี้ คำว่า 'คู่รัก' ที่ฉินชวนฉือเอ่ยออกมาด้วยตัวเอง ในที่สุดก็ทำให้ข่าวลือที่เลื่อนลอยทั้งหมดถึงจุดสิ้นสุด
ไม่ต้องเดากันอีกแล้ว
เป็นเรื่องจริง
...
บนดาดฟ้าชั้นสองของคฤหาสน์ ฟางเยว่หานยืนอยู่ในเงามืด มองฉินชวนฉือที่ยิ้มละไมอยู่ในดวงตา
ฟังรายงานที่คนรับใช้กระซิบข้างหู ดวงตาคู่งามแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือด
"คู่รัก..."
นางพึมพำเสียง เขม็งแค้น และเจ็บใจ!
นางยกแก้วขึ้น ดื่มแชมเปญหมดในครั้งเดียว!