ในโถงใหญ่ เหล่าคนรับใช้กำลังขนย้ายเสบียงอย่างขะมักเขม้น ดั่งมดงานที่วิ่งวุ่นไปมาในปราสาท
สิ่งของที่ผ่านพิธีบูชายัญมาแล้วไม่ได้หายไปไหน แต่สูญเสียพลังวิญญาณจนไม่อาจใช้งานได้อีกต่อไป
ในห้อง ริชาร์ดนั่งเอนกายบนเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย ขณะที่ความคิดพลุ่งพล่าน แผงคุณสมบัติอันเป็นตัวเลขก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
[ชื่อ: ริชาร์ด]
[อาชีพ: นักล่าฝึกหัด (สีขาว) (0/500)]
[พลัง: 8]
[ความว่องไว: 6]
[สติปัญญา: 5]
[ร่างกาย: 7]
[คะแนนคุณสมบัติอิสระ: 5]
แผงคุณสมบัตินี้ปรากฏขึ้นหลังจากผูกกับการ์ดนักล่า และผู้มีพลังเหนือธรรมชาติในโลกนี้ทุกคนล้วนมีหนึ่งอัน
ส่วนคะแนนคุณสมบัติอิสระจะเพิ่มขึ้นเมื่อผูกกับการ์ดใหม่ หรือเมื่อการ์ดอาชีพเดิมเลื่อนระดับ โดยแต่ละครั้งจะได้รับคะแนนเหล่านี้
ส่วนพลัง ความว่องไว สติปัญญา และร่างกาย เป็นการแปลงสภาพร่างกายของบุคคลให้เป็นตัวเลข ริชาร์ดในฐานะบุตรชายของบารอน ได้ผ่านการฝึกฝนเตรียมพร้อมเป็นอัศวินมาไม่น้อย พลังและร่างกายที่โดดเด่นจึงเป็นเรื่องปกติ แต่ที่เขาคาดไม่ถึงคือสติปัญญามีเพียงห้าคะแนนเท่านั้น
นั่นหมายความว่าในชาตินี้ เขามีแนวโน้มสูงที่จะไม่ได้เป็นจอมเวทหรืออาชีพแนวนี้
ริชาร์ดส่ายหน้า ปัดความคิดที่ฟุ้งซ่านออกไป แล้วจดจ่ออยู่ที่หมวดอาชีพ
แสงวาบผ่านตา แผงคุณสมบัติใหม่ก็ปรากฏขึ้น
[อาชีพ: นักล่าฝึกหัด]
[พรสวรรค์: หัวใจนักล่า (สีม่วง)]
[หัวใจนักล่า: คุณเป็นนักล่าโดยกำเนิด ป่าคือสวนหลังบ้านของคุณ ถิ่นทุรกันดารคืออาณาจักรอันเสรีของคุณ ได้รับอัตราค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้น 100% ในอาชีพนักล่า และมีโอกาสได้รับไพ่อาชีพนักล่าเพิ่มขึ้น 10%]
[ทักษะ: ไม่มี]
เมื่อเห็นคำอธิบายของหัวใจนักล่า ริชาร์ดก็ลุกขึ้นนั่งทันที สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
พรสวรรค์ของการ์ดแต่ละใบนั้นสุ่มอย่างสิ้นเชิง ซึ่งหมายความว่ามูลค่าของการ์ดไม่ได้ถูกกำหนดไว้ตายตัว
พรสวรรค์ทั่วไปของการ์ดนักล่าคือดวงตานกอินทรี ซึ่งเพิ่มระยะการมองเห็นเป็นสองเท่า หรือพละกำลังมหาศาล ซึ่งเพิ่มพลังแขนขึ้นสามส่วน
นอกจากนี้ยังมีพรสวรรค์แปลกๆ หลากหลายชนิด รวมถึงพรสวรรค์ที่เพิ่มสติปัญญาด้วย
สำหรับการ์ดนักล่าแล้ว พรสวรรค์ที่เพิ่มสติปัญญาถือเป็นประเภทที่ไม่เป็นที่ต้องการมากที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย
ในทางกลับกัน พรสวรรค์อย่างหัวใจนักล่าแม้ไม่ได้เพิ่มความแข็งแกร่งโดยตรง แต่ก็เป็นพรสวรรค์คุณภาพสูงอย่างไม่ต้องสงสัย สมกับเป็นสีม่วง
อัตราค่าประสบการณ์เพิ่มขึ้น 100% เทียบเท่ากับการทำงานหนึ่งอย่างแต่ได้กำไรสองเท่า ส่วนโอกาสได้การ์ดที่เกี่ยวข้องเพิ่มขึ้น 10% ก็ยิ่งทำให้เขามีโอกาสได้การ์ดทักษะนักล่า การ์ดสิ่งของนักล่ามากขึ้น ทำให้การ์ดประจำตัวของเขาพัฒนาได้อย่างรวดเร็ว
"ของดีๆ ออกมาแล้ว การ์ดนักล่าที่ถูกที่สุดในตลาดราคาประมาณ 500 เหรียญทอง ส่วนการ์ดนักล่าพรสวรรค์สีม่วงของฉันใบนี้ อย่างน้อยก็ 8,000 เหรียญทองในตลาด ใกล้เคียงกับราคาการ์ดอัศวินที่ถูกที่สุดเลยทีเดียว"
คิดถึงตรงนี้ ริชาร์ดก็อดไม่ได้ที่จะทำปากจู๋ ๆ ขายแน่นอนไม่ได้ การ์ดใบแรกของทุกคนคือการ์ดประจำตัว เมื่อผูกแล้วไม่สามารถถอนออกได้ เว้นแต่จะตาย
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ริชาร์ดก็หาการ์ดที่ดีกว่าใบนี้ไม่ได้แล้ว
เดิมทีริชาร์ดยังคิดว่าจะใช้การ์ดนักล่าไปพลาง ๆ ก่อน สะสมเหรียญทองเพื่อหาโอกาสได้การ์ดอัศวินหลังจากเลื่อนเป็นสองดาว
แต่ตอนนี้ดูแล้ว การ์ดนักล่าสามารถเลี้ยงเป็นตัวหลักได้เลย
"ถ้าเป็นเช่นนั้น..."
สีหน้าของริชาร์ดขยับเล็กน้อย คะแนนคุณสมบัติอิสระในช่องนั้นเปลี่ยนจาก 5 เป็น 0 ส่วนความว่องไวเปลี่ยนจาก 6 เป็น 9 ไม่ต้องสงสัยเลยว่าอาชีพนักล่าให้ความสำคัญกับความว่องไว ทักษะมากมายเกี่ยวข้องกับคุณสมบัติความว่องไว ส่วนอีกสองคะแนนที่เหลือถูกเพิ่มให้ร่างกายและพลัง ทำให้ร่างกายและพลังกลายเป็น 8 และ 9 ตามลำดับ
มันมหัศจรรย์มาก ริชาร์ดรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายของเขากำลังถูกปรับเปลี่ยน รู้สึกเสียวซ่าทั่วตัวราวกับถูกไฟฟ้ากระตุก จะว่าปวดก็ไม่เชิง กลับรู้สึกเพลิดเพลินเสียด้วยซ้ำ
หลังจากนั้นประมาณครึ่งชั่วโมง ความรู้สึกนั้นก็หายไป ริชาร์ดลูบท้องของตัวเอง กล้ามท้องที่เคยชัดเจนอยู่แล้ว ตอนนี้แข็งแรงและมีพลังมากขึ้น
ที่ชัดเจนยิ่งกว่าคือความเร็วในการตอบสนอง เขาสัมผัสได้ว่าทุกสิ่งรอบตัวดูเหมือนจะช้าลง
แน่นอนว่านั่นเป็นเพียงภาพลวงตา เวลาไม่ได้เปลี่ยนไป แต่ความเร็วในการตอบสนองของเขาเพิ่มขึ้นมากเกินไป
ตอนนี้เขาสามารถฆ่าตัวเองในอดีตได้อย่างง่ายดายด้วยค่าใช้จ่ายเพียงบาดแผลเล็กน้อย
ช่างเป็นการ์ดที่มหัศจรรย์ พลังที่มหัศจรรย์จริง ๆ การ์ดที่เพิ่งผูกใบเดียวเพิ่มความแข็งแกร่งเกือบเท่ากับความพยายามหลายปีของเขา
หลังจากตื่นเต้นกับความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นแล้ว ริชาร์ดก็เริ่มคิดถึงคำพูดของลีออนก่อนหน้านี้ และคิดถึงอนาคตของตัวเอง
ตระกูลบารอนไม่เลี้ยงคนเกียจคร้าน เว้นแต่เขาจะเต็มใจเป็นปรสิต ไม่เดินบนเส้นทางแห่งพลังเหนือธรรมชาติ ไม่ใช้ทรัพยากรพลังเหนือธรรมชาติใด ๆ
ไม่เช่นนั้นก็ต้องทำงาน
ในฐานะลูกคนที่สามของตระกูลบารอน โอกาสที่ริชาร์ดจะสืบทอดอาณาเขตบารอนนี้มีไม่มากนัก ทางเลือกที่เขาต้องเผชิญมีเพียงสองทาง
ทางหนึ่งคืออยู่ที่อาณาเขตบารอน กลายเป็นนายอำเภอของหมู่บ้านใดหมู่บ้านหนึ่ง รักษาการปกครองของบารอนในอาณาเขต ญาติผู้มีสายเลือดเป็นข้ารับใช้ที่ไว้ใจได้มากที่สุด บิดาลีออนและผู้สืบทอดในอนาคตอย่างวิลเลียมยินดีที่จะรับการจงรักภักดีของเขา
พี่ชายคนโตวิลเลียมและพี่สาวคนรองวิเวียนเป็นกรณีนี้ แต่ก็มีความแตกต่างกัน
คนแรกส่วนใหญ่เรียนรู้วิธีการปกครองอาณาเขต เพื่อเป็นพื้นฐานในการสืบทอดอาณาเขตบารอนในอนาคต ระหว่างนั้นก็พัฒนาการ์ดอาชีพของตัวเอง ส่วนคนหลังหารายได้เป็นสินสอดไปพร้อมกับฝึกฝนการ์ดอาชีพของตัวเอง
ต่างจากสถานการณ์ที่เขาต้องเผชิญ
อีกทางหนึ่งคือออกจากอาณาเขตบารอน กลายเป็นนักผจญภัยหรือพ่อค้า หาเลี้ยงตัวเอง อนาคตของทางเลือกนี้ไม่แน่นอน ดั่งดอกแดนดิไลออนที่ปลิวไปไกล
จะถูกพายุฝนทำลาย หรือจะตกลงพื้นในถิ่นทุรกันดารแล้วงอกเงย ผลลัพธ์ไม่อาจรู้ได้
"การอยู่ที่อาณาเขตบารอนหมายถึงความเสี่ยงต่ำ แต่ขีดจำกัดก็ต่ำเช่นกัน ต่อให้ทำดีแค่ไหนในอาณาเขตของพ่อ ก็ไม่มีทางเป็นบารอนได้
การออกจากอาณาเขตบารอน อนาคตไม่แน่นอน ไม่มีตระกูลคอยหนุนหลัง อาจตายอย่างไร้ร่องรอยในมุมใดมุมหนึ่ง แต่เช่นกัน บางทีอาจจะขยายอาณาเขตของตัวเองได้"
ความลังเลในแววตาของริชาร์ดวาบผ่านไป แล้วก็มุ่งมั่นขึ้นมา อาณาเขตแบล็คฮอร์สของบารอนลีออนแท้จริงแล้วสร้างขึ้นด้วยน้ำพักน้ำแรงของเขาเอง
หากในพิธีการตื่นรู้ ริชาร์ดผูกกับการ์ดชาวนาหรือการ์ดชาวประมง ซึ่งเป็นประเภทที่เพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเองไม่มากนักและไม่ต้องฝึกฝนหนัก เขาจะเลือกอยู่ที่อาณาเขตบารอน
แต่เขาผูกกับการ์ดนักล่า ซึ่งเป็นการ์ดที่ต้องออกล่าในป่าจำนวนมาก การออกจากอาณาเขตบารอนเป็นทางเลือกที่ดีกว่า
อาณาเขตบารอนมีพื้นที่จำกัด เหยื่อมีจำกัดและเป็นของเจ้าเมือง ต่อให้เขาเป็นลูกชายของลีออน ก็ไม่สามารถออกล่าได้ไม่รู้จบ เพื่อพัฒนาการ์ดนักล่าของตัวเอง
...
ในห้องหนังสือ
ริชาร์ดยืนอยู่บนพรมหนังหมี ด้านหลังโต๊ะ ลีออนกำลังมองเขาอย่างพิจารณา บรรยากาศอึดอัดและเงียบงัน
"เจ้าตัดสินใจแล้วว่าจะออกจากอาณาเขตบารอน? นี่คือทางเลือกสุดท้ายของเจ้า?"
"ใช่ ท่านพ่อ"
"คิดไว้แล้วหรือว่าจะไปที่ไหน?"
"ถิ่นทุรกันดารทางเหนือ ขอเป็นนักผจญภัย ที่นั่นเป็นดินแดนที่ไม่มีเจ้าของ แม้จะมีข่าวลือว่าอันตรายและแร้นแค้น แต่ข้าอยากลองดูสักครั้ง"
ลีออนเงียบไปครู่หนึ่ง อยากจะพูดอะไรบางอย่างเพื่อเปลี่ยนใจริชาร์ด แต่คำพูดก็ติดอยู่ที่คอแล้วกลืนกลับลงไป
ลีออนลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง เปิดหน้าต่างออก มองไปยังอาณาเขตบารอนอันอุดมสมบูรณ์ ที่ซึ่งมีทุ่งข้าวสาลีเป็นแนวยาว และกังหันลมสูงตระหง่าน
"จะออกเมื่อไหร่?" ลีออนหันกลับมามองริชาร์ด
"สามวันหลังจากนี้"
"ดี" ลีออนเว้นจังหวะ "การ์ดในอาณาเขตมีไม่น้อย แต่การ์ดที่เกี่ยวกับอาชีพนักล่ามีไม่มาก ข้าจะเตรียมไว้ให้เจ้าสองใบ นอกเหนือจากนั้น ข้าจะเตรียมเหรียญทองหนึ่งพันเหรียญให้เจ้าด้วย"
"ขอบคุณท่านพ่อ"
ใบหน้าของริชาร์ดมีรอยยิ้มปรากฏขึ้น มูลค่าของเหรียญทองยังสูงอยู่ ทาสที่แข็งแรงคนหนึ่งมีค่าเพียงสิบเหรียญทอง หากเขาเลือกเป็นนายอำเภอประจำหมู่บ้าน เงินเดือนหนึ่งเดือนก็เพียงสิบห้าเหรียญทองเท่านั้น
นี่ยังเป็นเพราะว่าเขาเป็นลูกชายของลีออน นายอำเภอทั่วไปได้น้อยกว่านั้นอีก
ส่วนมูลค่าของการ์ดสูงยิ่งกว่านั้น การ์ดสิ่งของที่ถูกที่สุดก็ราคากว่า 100 เหรียญทอง ส่วนการ์ดที่เกี่ยวกับอาชีพแพงยิ่งกว่านั้นอีก