บางสิ่งช่างไม่ทนคิด ว่านี่ไง...ของขวัญวิเศษก็มาเรียกหาแล้ว
"ติ๊งต่อง...สวัสดีท่านโฮสต์ ระบบซุบซิบของคุณพร้อมใช้งานแล้ว...กำลังบังคับผูกพัน...!"
หลิงจิงจิง: ...
อะไรกัน! ทำไมถึงบังคับผูกพันล่ะ? ขั้นตอนก่อนหน้าถูกนายกลืนไปกินหรือไง?
เห็นว่ายังมีคนอยู่ในห้อง นางโบกมือ:"ออกไป! ไม่ได้สั่งห้ามเข้ามา"
"ค่ะ!" มิโกะก้มหัวแล้วถอยออกไป!
เมื่อประตูปิดลง หญิงชราหลิงก็ด่าไม่หยุด:"เดี๋ยวนะ! ผูกพันอะไร? นายพูดให้ชัดหน่อยสิ..."
"ติ๊ด...ผูกพันสำเร็จ...ท่านโฮสต์...นาย...อ่า..."
"นี่...นี่น่ะ...นี่มันเรื่องอะไรกัน?!"
เสียงแหลมสูงดังขึ้นในหัว ในขณะเดียวกันก็มีลูกบอลกลม ๆ กระโดดไปมาในหัว ดูเหมือนฟ้าจะถล่มทลายลงมา
ฮึฮึ...ฟ้าถล่มแล้วสิ! ใครใช้ให้นายเป็นคนมัวเมา ใครใช้ให้นายบังคับผูกพัน
ระบบพังทลายอยู่สิบนาที ในที่สุดก็สงบลง มันนึกขึ้นได้ว่ามันบังคับผูกพันโฮสต์คนหนึ่ง ซึ่งเป็นแบบที่ไม่สามารถปลดได้ ฮือๆ...มันทำตัวเองพัง
"ฮึฮึ...ส...สวัสดีท่านโฮสต์..." มันพูดอย่างไม่มีเรี่ยวแรง ผูกพันไปแล้วจะทำยังไงได้ ก็ได้แต่ปล่อยวาง!!
ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่มันควรไป ฮือๆ...มันระบุตำแหน่งวิญญาณของฮว๋ากั๋วชัดเจน ทำไมมาอยู่ที่ประเทศของพวกญี่ปุ่นได้ ฮือๆ...ต่อไปมันคงไม่มีทางกลับไปยังระบบหลักแล้ว ใครใช้ให้มันเพิ่งผูกพันวิญญาณล่ะ ไม่สามารถทำภารกิจได้ ไม่มีพลังงานที่จะกลับไป ฮือๆมันคงต้องถูกทิ้งให้พังทลาย...!
หลิงจิงจิงกลอกตา มองลูกบอลกลมที่ห่อเหี่ยว นางจัดท่าทางพร้อมเจรจา:"ฮึฮึ...อยากจะกลับคำใช่ไหม สายไปแล้ว!"
ระบบสุดกาก:"หือ...? ท่านโฮสต์...คุณ...คุณ...คุณพูดภาษาจีนได้?"
"ฉันเป็นคนจีน จะพูดภาษาจีนก็ต้องพูดภาษาจีนสิ! พูดภาษาจีนแล้วยังไง...มันขัดขวางนายเป็นระบบหรือไง?" หลิงจิงจิงหยิบข้าวปั้นที่ยังไม่ได้กินเมื่อครู่ เอาเข้าปากเคี้ยว ๆ ๆ แล้วกลืนลงท้อง ข้าวเหนียวเกินไป อร่อยไม่ดีเลย!!
"อ้า...ท่านโฮสต์...คุณ...คุณ...คุณว่าอะไรนะ? คุณเป็นคนจีน? จริงเหรอ? ไม่ได้หลอกระบบใช่ไหม...?" เสียงมันแหลมสูงขึ้นทันที เกือบจะเปิดกะโหลกของหลิงจิงจิงออก
"ให้ตายเถอะ หุบปากไปเลย...นายคิดจะฆ่าฉันเพื่อเปลี่ยนโฮสต์หรือไง?" นางเป็นหญิงชราคนหนึ่ง ยังต้องมารับความทรมานแบบนี้อีก เลิกแผนที่แล้วยังไม่พอ
"โอ้โอ้...ขอโทษท่านโฮสต์!!" เมื่อรู้ว่าตัวเองไม่ต้องพังทลาย เจ้ากากพูดก็คล่องขึ้นทันที
"พูดมาสิว่านายเป็นระบบแบบไหน? มีความสามารถอะไรบ้าง?" หลิงจิงจิงขยี้ขมับ หูอื้อไปหมด นางอยากกินหม่าล่าทัง!
เจ้ากาก:"สวัสดีท่านโฮสต์! ผมคือระบบไร่แตงโม เรียกผมว่าเจ้ากากได้เลย ขอเพียงเป็นคนรอบข้างโฮสต์ ตั้งแต่เด็ก ๆ ที่ยังปัสสาวะรดที่นอน ไปจนถึงแผนการร้ายต่าง ๆ...เจ้ากากผมเปิดโปงได้หมด ผมรู้อะไร...ทั้งหมดเลย!!"
"โอ้...แล้วนายเก่งขนาดนี้ ทำไมไม่รู้ตัวว่ามาต่างประเทศล่ะ?" หึ...คงเป็นคนที่มัวเมาไม่เลิก
เจ้ากาก:"เอ่อ...ฮ่าๆ! ผมผูกพันตามการนำทาง ใครจะรู้ว่าระบบหลักก็มีบั๊ก...ถึงแม้...แต่...ตอนนี้ก็ดูเหมือนไม่ได้ผูกผิดคน ...ดังนั้น คุณคือโฮสต์ของผม ไม่มีผิด!" ใช่ ไม่มีผิด แค่เกิดอุบัติเหตุเล็กน้อยเท่านั้น
ประเทศของพวกญี่ปุ่นไม่อยู่ในขอบเขตการผูกพันของระบบ พื้นที่มันเล็กเกินไป... พวกเขากินแตงโมไปด้วยก็ต้องใช้พลังงาน บุญกุศล คุณภาพของแตงโม จำนวนของแตงโม...ล้วนเป็นแหล่งพลังงานของพวกเขา!!
ประเทศของพวกญี่ปุ่นไม่มีบุญกุศลเลย ซ่อมแซมไปอีกหลายร้อยปีอาจยังติดลบ...ไม่มีประโยชน์ที่จะช่วยเหลือ!!!
แต่ถ้าแบ่งปันแตงโมของพวกเขาออกไป ก็ถือเป็นบุญกุศลอย่างหนึ่ง แน่นอนว่าบุญกุศลนี้เป็นของผมและโฮสต์!!
หลิงจิงจิงกลอกตา กินแตงโม? ฟังดูไม่มีประโยชน์อะไร เหมือนก่อนหน้านี้นางนั่งเก้าอี้ตัวเดียวก็รู้เรื่องซุบซิบที่ไม่เป็นความลับในชุมชนได้แล้ว ต้องการระบบซุบซิบเฉพาะทางอะไรกัน!
แต่...ตอนนี้มันมีประโยชน์มาก! นี่มันยุคอะไร? ถ้ามีระบบที่รู้อะไรทุกอย่าง การหาข่าวก็จะง่ายมาก!
อย่าดูว่านางเป็นหญิงชราที่มีอายุถึงเก้าสิบกว่า ปี ความรักชาติของนางไม่แพ้ใคร และถ้าเป็นยุคที่นางคิดไว้ นางพร้อมจะเสียสละเพื่อชาติได้ทุกเมื่อ
ตอนนี้ตัวตนก็เป็นคนญี่ปุ่น ยิ่งสะดวกสำหรับนาง สามารถใช้ตัวตนนี้ทำอะไรได้บ้าง ถึงตายก็ไม่กลัว ตายเร็วไปเกิดเร็ว ชาติหน้าอาจจะได้กลับไปแล้วก็ได้!
ตอนนี้มีของขวัญวิเศษแล้ว นางจะต้องสะสมบุญกุศลให้มาก ๆ ชาติหน้าอาจจะได้อยู่อย่างสุขสบายเลย!
หวังว่าตอนที่ยมโลกคิดบัญชีจะดูที่วิญญาณ นางเป็นวิญญาณของฮว๋ากั๋วอย่างแน่นอน คิดบุญกุศลย่อมไม่ผิดแน่นอน ใช้พวกญี่ปุ่นมาสร้างบุญกุศล นางไม่รู้สึกผิดเลยสักนิด
ถ้าคิดผิดจริง ๆ ก็ยังมีปากอยู่ไม่ใช่เหรอ? มีปากไว้สำหรับพูดไง!
หลิงจิงจิงกระแอม:"แคร่ก ๆ...เจ้ากากเอ๋ย! เอ่อ...โชคดีที่นายมา ไม่งั้นฉันคงตกใจตายแน่! มีนายอยู่ ฉันรู้สึกว่าชีวิตได้รับการคุ้มครองแล้ว!! ต่อไปเราสองคนคงต้องพึ่งพากันในต่างแดนนี้!"
"นายจะปกป้องฉันใช่ไหม?" มีดีกว่าไม่มี ดูไปก่อนว่ายังมีฟังก์ชันอื่นอีกไหม!!
เจ้ากากซาบซึ้งใจทันที มันกระโดดไปมาในพื้นที่ระบบ:"ท่านโฮสต์วางใจได้ เจ้ากากจะปกป้องคุณ! ผมจะอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป..." ตายก็จะอยู่ด้วยแบบนั้น!!
"จริงเหรอ? ดีมากเลย ใช่แล้ว! เจ้ากาก นายนอกจากเรื่องซุบซิบแล้วยังมีความสามารถอื่นอีกไหม?"
"ท่านโฮสต์ ผม...ผมตามหาสมบัติได้... ยังคุยกับคุณได้... ยังให้กำลังใจคุณได้..."
หลิงจิงจิง: ...แล้วไง นี่มันก็แค่เรื่องที่กินแตงโมไปด้วยก็ทำได้ไม่ใช่เหรอ?
หลิงจิงจิงมีความรู้สึกไม่ดี ถามอย่างระมัดระวัง:"นอกจากนี้ ยังมีอย่างอื่นอีกไหม? เช่น เกราะป้องกัน หรือยาล้างไขกระดูก หรือล่องหนอะไรแบบนั้น...? มียาบ้าพลังไหม?"
เจ้ากาก:"...เอ่อ! ตอนนี้...ไม่มี! แต่...ผมเองก็ต้องอัปเกรดเหมือนกัน"
หลิงจิงจิงจับขมับ โบกมือ:"ได้ ๆ ๆ...แล้วของขวัญสำหรับผู้เล่นใหม่มีใช่ไหม!"
เจ้ากาก:"เอ่อ...ขอ...ของขวัญถูกใช้ไปแล้ว!!"
"ใช้ไปแล้ว? ทำไมถึงถูกใช้ไปล่ะ?"
"ข้าม...ข้ามมิติต้องใช้พลังงาน...ผมเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย ดังนั้น...ของขวัญเลยถูกใช้ไป!!" เจ้ากากจี้นิ้วที่ไม่มีอยู่จริง มันก็ไม่อยาก...ฮือๆ!!
หลิงจิงจิงอ้าปากค้าง ในนิยาย ระบบต่าง ๆ ล้วนเก่งกาจเหลือเชื่อ มีระบบมิติสูงที่ทำได้ทุกอย่าง; มียาบ้าพลัง ยาชำระล้างไขกระดูก มิติ...ใช่แล้ว มิติ?
"มีมิติใช่ไหม?" มีมิติก็ดีเหมือนกันนะ! นางจะได้ "ช้อปฟรี" แล้วก็ "ย้ายภูเขา" ได้
เจ้ากาก:"..."
หลิงจิงจิง:"...ไม่ใช่สิ! นายไม่มีแม้แต่มิติ แล้วฉันจะให้ฟังแค่ซุบซิบเหรอ? แล้วที่นี่ที่บ้าบอนี้ฉันจะเผยแพร่ยังไง... ฉันต้องการนายไปทำไม?" ซุบซิบที่ระบบพูด คงเป็นอะไรที่ไม่เป็นที่รู้จัก ถ้านางกล้าเอาไปคุยกับใคร คนแรกที่ถูกจับได้คือนางเอง
เจ้ากาก: ...พูดแบบนั้นก็จริง มันดูไร้ประโยชน์ไปหน่อยจริง ๆ นะ!