หลังอาหารมื้อเย็น
เจียงหยวนหาถังน้ำมาได้สองใบ
จากนั้นก็เปลี่ยนถ่านไฟฉายก้อนใหม่ “ป๋า พายุไต้ฝุ่นเพิ่งผ่านไป คืนนี้ผมกะจะไปชายหาด ป๋าจะไปด้วยไหม”
เจียงไห่เซิงรู้ว่าลูกชายอยากรีบหาเงินให้ได้มากที่สุด
ถึงอย่างไรเงินสามพันหยวนก็คงรวบรวมไม่ครบแน่
แต่ตอนนี้ช่วยลูกชายหาเงินเพิ่มได้สักหยวนก็ยังดี
ยังไงเงินที่หาได้ก็เป็นของพวกเขาอยู่แล้ว
“อยู่เฉย ๆ ก็ไม่มีอะไรทำ ไปสิ ป๋าไปด้วย”
ไม่นาน
เจียงไห่เซิงกับเจียงหยวนก็หิ้วถังน้ำมุ่งหน้าไปชายหาด
เวลานี้ท้องฟ้าเริ่มมืดลงเรื่อย ๆ
แต่บนชายเลนมีชาวบ้านออกมาหาอาหารทะเลตามน้ำลงกันไม่น้อย
ทุกคนต่างรู้ดีว่าหลังพายุไต้ฝุ่นผ่านไป
ตามปกติแล้ว ของดีที่ถูกซัดขึ้นฝั่งย่อมมีไม่น้อย
แต่แล้ว
เมื่อทุกคนเห็นเจียงหยวนกับเจียงไห่เซิงปรากฏตัว
ชาวบ้านที่เดิมกระจายกันอยู่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ กลับพากันเข้ามารุมล้อมทั้งคู่
ในสายตาของชาวบ้าน
ตอนนี้เจียงหยวนได้รับความคุ้มครองจากแม่เจ้าแม่แห่งท้องทะเลอย่างแน่นอน ขอแค่ตามเจียงหยวนไป ก็ต้องเจอของดีแน่
ตอนแรกเจียงหยวนยังคิดจะใช้แผนที่ทะเลค้นหาของดี ได้เงินเพิ่มสักหยวนก็ยังดี
แต่พอเห็นทุกคนพากันเข้ามารุมล้อม เขาก็ขี้เกียจเปิดแผนที่ทะเลค้นหาแล้ว
ไม่ใช่ว่าเขาเห็นแก่ตัว แต่ทรัพยากรมีอยู่แค่นี้ ถ้าเขาเปิดแผนที่ทะเล
ถึงจะเจอของดี
คนมีตั้งมากมาย แบ่งกันคนละนิดละหน่อย
สุดท้ายเขาก็แทบไม่ได้ประโยชน์อะไร