พูดจบแล้วก็จากไป
เฉียวเยว่หงหันหลังเดินตรงไปยังลานบ้านของตัวเอง
เจียงหยวนยังรู้สึกทำใจไม่ได้อยู่บ้าง
เขารู้ดีเกินไปว่าหลังจากเฉียวเยว่หงแต่งงานกับตู้สือแล้วจะต้องใช้ชีวิตอย่างไร
ก่อนหน้านี้เขาขัดขวางไม่ให้เฉียวเยว่หงไปเซินเจิ้นเพื่อไปตายได้สำเร็จ
ตอนนี้
เขาจะยืนมองเฉียวเยว่หงถูกตู้สือฆ่าตายเป็นครั้งที่สองได้อย่างไร?
“พี่เฉียว ต้องใช้เงินเท่าไหร่ บอกตัวเลขมาเลย”
เฉียวเยว่หงชะงักไปอีกครั้ง ยืนนิ่งอยู่กับที่
ถ้าการที่เจียงหยวนมาปรากฏตัวหน้าประตูบ้านเธอเมื่อครู่ ทำให้หัวใจเธออบอุ่นขึ้นมา
ถ้าอย่างนั้นตอนนี้
คำถามของเจียงหยวนก็ไม่ต่างอะไรกับการมอบแสงสว่างให้เธอ
แต่เฉียวเยว่หงเป็นคนอารมณ์แบบนี้
ถึงในใจเธอจะซาบซึ้งเจียงหยวนจนแทบหลั่งน้ำตา
แต่ปากยังคงเย็นชาเหมือนเดิม “เงินเท่าไหร่? เฮอะ แกเองยังจนจนแทบไม่มีอะไรจะกิน แล้วฉันจะเอาเงินเท่าไหร่ แกให้ฉันได้หรือไง?”
เจียงหยวนตอบโดยไม่ต้องคิด “เธอบอกตัวเลขคร่าว ๆ มาก็พอ ฉันจะหาทางเอามาให้ ทีหลังเธอค่อยหาทางหาเงินมาคืนฉันก็ได้”
เฉียวเยว่หงไม่พูดอะไร
เธอคบหากับเจียงหยวนมานาน ย่อมรู้ดีว่าเขามีความสามารถแค่ไหน
หลังจากแม่ของเธอหกล้มขาหัก พี่ชายคนโตก็เรียกเธอกลับบ้าน
ตอนแรกเธอนึกว่าพี่ชายจะให้เธอไปดูแลแม่ที่โรงพยาบาล
แต่ใครจะคิด
พอกลับถึงบ้าน แม่กลับยังนอนอยู่บนเตียงเตา
เฉียวเยว่หงไม่มีทางเลือก จึงหยิบเงินเก็บของตัวเองออกมา แล้วไปตามหมอจากห้องพยาบาลในหมู่บ้าน