เจียงไหล่ตี้ที่กำลังร้องไห้อยู่ พอเห็นเจียงหยวนก็หยุดร้อง
สำหรับน้องชายคนนี้
เจียงไหล่ตี้ทั้งรักทั้งเกลียด
ถ้าการเอาชีวิตทั้งชีวิตของเธอไปแลก จะทำให้น้องชายใช้ชีวิตอย่างสงบสุขได้
ต่อให้เธอถูกชุยเซิ่งลี่ตีจนตาย เธอก็ไม่เสียใจ
แต่ผลลัพธ์ล่ะ?
ชีวิตทั้งชีวิตของเธอพังไปหมดแล้ว
ไอ้เจียงหยวนสารเลวนั่น กลับไปพัวพันกับแม่หม้ายอีกจนได้
ตอนนี้
ยังวิ่งมาหาเธออีก
สิบครั้งเก้าครั้งก็คงเหมือนทุกที ตั้งใจจะมาขอยืมเงินเธอ
ลองคิดดูสิ
ก่อนหน้านี้ทุกครั้งที่เจียงหยวนมาหา ชุยเซิ่งลี่ไม่พูดอะไรต่อหน้า
แต่พอเจียงหยวนจากไป ชุยเซิ่งลี่ก็หาเรื่องอะไรก็ได้ แล้วลงมือตบตีเตะต่อยเธอ
หลังจากอุ้มชุยอู่ลุกขึ้นจากใต้ต้นไม้ใหญ่
เจียงไหล่ตี้ก็ยื่นมือขวา ดึงชุยเหวินเข้ามาไว้ในอ้อมแขน
จากนั้นเธอก็ไม่พูดอะไรอีก ก้มหน้าเบียดฝ่าฝูงชน มุ่งหน้าไปทางบ้านของตัวเอง
เจียงหยวนกำหมัดแน่น น้ำตาไหลจากหางตาโดยไม่รู้ตัว
เมื่อนึกถึงเรื่องเลวร้ายที่ตัวเองเคยทำ เขาก็ตัดสินใจแน่วแน่ในใจแล้ว
ไม่ว่าอย่างไร เขาจะต้องช่วยพี่สาวให้หลุดพ้นจากความทุกข์ให้ได้
ท่ามกลางเสียงซุบซิบของชาวบ้านบ้านฮั่วเหยา เจียงหยวนรีบตามไปทันที
เมื่อพ้นจากฝูงชนแล้ว
เจียงหยวนไม่พูดพร่ำทำเพลง ก้มลงอุ้มชุยเหวินที่ถูกสี่สาวจูงมืออยู่ขึ้นมา
เขาพูดเสียงหนักแน่นว่า “พี่ กลับไปแล้วเก็บข้าวของ พาเด็กสองคนไปกับผม”
เจียงไหล่ตี้ยังคงเงียบ น้ำตาหยดลงจากคางไม่หยุด