【ยินดีด้วย คุณได้รับพัดลมไฟฟ้าขนาดเล็ก ×1, เค้กไอศกรีม ×1, ครีมกันแดด ×1, ทองคำ ×5】
ในที่สุดก็ได้ทองจากการเปิดกล่องครั้งสุดท้าย
พอใจแล้ว!
นี่แค่ถังขยะตรงตีนเขาเท่านั้น ยิ่งเข้าไปลึก อัตราดรอปก็ยิ่งสูง
เจียงหลิงกลับขึ้นรถ แล้วขับต่อไป
ก่อนถึงกึ่งกลางเขา เธอก็เก็บกล่องไม้ธรรมดาได้สามใบ กับหีบสมบัติเงินอีกสองใบแล้ว
เธอค้นถังขยะไปสามใบ ถังสุดท้ายดวงเฮงสุดขีด ถึงกับได้ทองคำ 88 กรัม
เจียงหลิงได้สัมผัสความรู้สึกของคนดวงเฮงกับเขาบ้าง นึกดีใจจนเนื้อเต้น
กระทั่ง...
บนถนนเบื้องหน้ามีรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าคันหนึ่งล้มเอียงอยู่ริมทาง
ข้างถนนยังมีชายชราร่างผอมแห้งนั่งขดตัวอยู่ เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง มีผ้าขี้ริ้วผืนหนึ่งคลุมศีรษะ
ถนนแคบเกินไป ขับผ่านไปตรง ๆ ไม่ได้
มีคนอยู่ด้วยหรือ?
บริเวณภูเขาเป็นจุดตัดของถนนหลวง จึงมีโอกาสที่ผู้เล่นหลายคนจะเจอภูเขาลูกเดียวกัน
เจียงหลิงไม่ได้มีความเห็นอกเห็นใจเหลือเฟือ เธอสวมหน้ากากกับหมวกแก๊ป แล้วลดกระจกรถลง
“เฮ้ ย้ายรถไฟฟ้าของคุณไปหน่อย”
หวังจื้อเฉียงที่ซุ่มอยู่ริมถนนสังเกตเห็นยักษ์ใหญ่สูงสามชั้นคันนั้นตั้งแต่แรกแล้ว แววโลภวาบผ่านดวงตา ข้างในต้องมีเสบียงอยู่เพียบแน่
พอกระจกรถเลื่อนลงและได้ยินเสียงผู้หญิง แววโลภในดวงตาเขาก็แทบปิดไม่มิด นี่มันเหยื่อเดินมาส่งถึงที่ชัด ๆ
เขาแสร้งทำท่าอ่อนแรง หายใจรวยริน “ช่วยด้วย... ฉันล้มเจ็บ ช่วยพยุงฉันหน่อย”
เจียงหลิงเอนตัวพิงกระจกรถ มองเห็นใบหน้านั้นชัดเจน
แววอำมหิตวาบผ่านดวงตา ตอนแรกเธอไม่คิดจะลงจากรถ แต่ตอนนี้กลับเปลี่ยนใจ หยิบมีดสั้นสังหารในคราวเดียวติดตัวลงมาด้วย แล้วลงจากฝั่งคนขับ