เจียงหลิงตั้งโทรศัพท์เป็นโหมดอ่านออกเสียง ก่อนเริ่มดูช่องแชตของเขตใหญ่
【หมายเลขเขตใหญ่ 1685: 8526/10000】
“แดดเที่ยงเปรี้ยง ๆ ไม่มีที่ร่มเลย ร้อนจะตาย เดินไม่ไหวแล้ว เหมือนเห็นทวดมารอรับอยู่เลย”
“เมื่อวานยังมีคนอยู่ 8,700 คนไม่ใช่เหรอ ตายไปอีกสองสามร้อยคนแล้วหรือไง?”
“หลายคนตายเพราะร้อน ถ้ายังหายาแก้ร้อนไม่ได้ ฉันคงปั่นต่อไม่ไหวแล้วเหมือนกัน”
“ต้องโทษคนที่พลิกชีวิตแล้วนอนต่อ ฉันอุตส่าห์รวบรวมเหล็กได้ครบ 10 ชิ้น ตั้งใจจะซื้อจากเขา ที่ไหนได้กลับขึ้นราคาเอาดื้อ ๆ ตอนนี้ตั้ง 20 ชิ้น พ่อค้าใจดำแบบนี้ไม่เคยเจอมาก่อนเลย”
“ขายแพงขนาดนั้น ใครจะไปซื้อไหว”
“ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ ทุกคนก็เป็นคนประเทศเดียวกันไม่ใช่เหรอ?”
“การช่วยเหลือกันเป็นคุณธรรมดั้งเดิมของพวกเรา ไม่ได้บอกให้แจกฟรีสักหน่อย แค่เอากำไรนิด ๆ หน่อย ๆ ก็พอแล้ว”
“เหล็ก 10 ชิ้น ทุกคนพยายามหน่อยก็ยังพอหาได้ แต่ 20 ชิ้นนี่ไม่ต่างอะไรกับบีบให้คนไปตายหรือไง?”
【พลิกชีวิตแล้วนอนต่อ】: “พอได้แล้ว ไอ้พวกจนกรอบ อย่ามาใช้ศีลธรรมบีบบังคับฉัน พวกแกมือช้าเอง แย่งไม่ทันแล้วจะโทษใคร?”
【พลิกชีวิตแล้วนอนต่อ】: “ร้อนไหม? กระหายน้ำไหม? แดดแรงไหม? ก็ทนเอา!”
คำพูดของเขาทำเอาพ่อค้าที่ขายของเมื่อตอนเช้าอย่างเส้นสายเล็กน้อยยังทนไม่ไหว
【เส้นสายเล็กน้อย】: “พลิกชีวิต ทำไมพูดแบบนี้ได้ล่ะ ถ้าฉันไม่ลืมตั้งจำกัดจำนวนซื้อ คนอย่างแกจะมีโอกาสแย่งไปได้หรือไง?”