ซานซานไม่รู้จัก แต่เคยได้ยินชื่อ
เธอเป็นลูกสาวคนเล็กของตระกูลจิ้งจอก จิ้งจอกน้อยที่ชอบปลอมตัวเป็นมนุษย์
อายุและรูปลักษณ์ตรงกัน แถมยังรู้เรื่องการประชุมใหญ่ที่จุดพักสาธารณะ
ยืนยันตัวตนสำเร็จ
ตัวปัญหามาแล้ว
จิ้งจอกแห่งสำนักงานกำกับดูแลตลาด เขาไม่อยากมีเรื่องด้วย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการฆ่าซานซานแล้วทำเป็นว่าอีกฝ่ายไม่เคยมาที่นี่
แต่หุ้น 2% ของกลุ่มบริษัทลูกหมู นั่นมันเอาชีวิตเขาชัด ๆ!
เฮนรีตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
มองก้นไก่ที่ชูโด่งอยู่บนพื้นแล้ว จู่ ๆ เขาก็อยากหาที่นอนแกล้งตายบ้างเหมือนกัน
หลังชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสีย เฮนรีก็ตัดสินใจเกลี้ยกล่อมอย่างใจเย็น “แค่ก ๆ คุณซานซานใช่ไหม”
“ทำไมถึงมีเวลามาเที่ยวสโมสรไพ่ล่ะครับ ไม่บอกผมล่วงหน้าสักคำ ผมจะได้ให้ลูกน้องจัดการต้อนรับอย่างสมเกียรติที่สุด”
เจียงหลิงวางเจาไฉลงบนโซฟา แล้วทิ้งตัวนั่งพิงไปด้านหลัง
โซฟานุ่มนิ่ม โอบรับร่างของเธอไว้ได้อย่างดีเยี่ยม
โซฟาตัวนี้นั่งสบายจริง ๆ
ถ้ายกไปไว้ที่โถงโรงแรมก็คงดีไม่น้อย
“พอเถอะ เฮนรี เลิกพูดอ้อมค้อมได้แล้ว ฉันสุ่มได้หุ้นบริษัทของพวกคุณ จะแลกยังไง?”
เฮนรีฝืนรักษารอยยิ้มไว้แทบไม่อยู่
แน่นอนว่าเขาปฏิเสธการแลกหุ้นไม่ได้
อีกฝ่ายเป็นคนจากสำนักงานกำกับดูแลตลาด ถ้าไม่ยอมให้แลก ก็เท่ากับยื่นวิธีเล่นงานเขาให้อยู่ในมือไม่ใช่หรือไง?
สำนักงานกำกับดูแลตลาดนี่โลภจริง ๆ ทุกเดือนส่งค่าคุ้มครองไปตั้งมากมาย ยังไม่พอให้พวกตาแก่พวกนั้นเขมือบอีกหรือ ถึงได้ส่งคนรุ่นหลังมาขูดรีดเพิ่ม
แต่โชคดีของอีกฝ่ายดันเหลือเกิน สุ่มได้พนักงานเก่าแก่ที่เป็นมาสคอตนำโชคของพวกเขาออกมา แล้วจะให้ทำยังไงได้?
ก็ต้องยอมรับเคราะห์ไปหรือ?
“การแลกเปลี่ยนง่ายมากครับ ผมเตรียมหุ้นไว้ให้คุณแล้ว”