ชั้นหนึ่ง
จี้เวยเผลอเข้าไปในจุดพักสาธารณะ พอรู้ว่าเป็นเกมกระดาน เธอก็กำชิป 100 ชิ้นในมือแน่น แล้วเลือกที่จะไม่ใช้สักชิ้น
ตราบใดที่ไม่ใช้เงิน ก็ไม่มีใครหลอกเอาเงินเธอไปได้
จี้เวยไม่ได้เอาแต่เดินเล่น ระหว่างเดินเตร่ในสโมสร เธอก็ตีสนิทกับเอ็นพีซีไปด้วย จนได้ข่าววงในมาข่าวหนึ่ง
หลังหกโมงเย็น ร้านอาหารจะลดราคาขายอาหารที่เหลือ อาหารที่ราคาเต็ม 288 ชิป จะซื้อได้ในราคาแค่ 58 ชิป
ทุกวันบนทางหลวงเอาชีวิตรอด เธอต้องอดมื้อกินมื้อ ไม่รู้ว่าไม่ได้สัมผัสความอิ่มมานานเท่าไรแล้ว
วันนี้เธอจะต้องรอซื้ออาหารให้ได้!
เหลืออีกหนึ่งนาทีก็จะถึงหกโมง จี้เวยเฝ้าอยู่ข้างร้านอาหาร พอถึงเวลา เธอก็เตรียมพุ่งเข้าไปเป็นคนแรก
เธอถึงกับจงใจนับเข็มนาฬิกาบนข้อมือซ้าย
57, 58, 59... 60!
ทันใดนั้นโลกตรงหน้าก็หมุนคว้าง สายตาพร่ามัวจนมองอะไรไม่ชัด
จี้เวยขยี้ตา พอลืมตาขึ้นอีกครั้งก็พบว่าตัวเองมาอยู่ในสถานที่แปลกหน้า ในมือมีบัตรใบเล็กสีดำที่ไม่รู้ว่าใครยัดใส่มาตั้งแต่เมื่อไร
เดี๋ยวก่อน แล้วอาหารของฉันล่ะ?!
……
หกโมงตรง เจียงหลิงถูกส่งตัวเข้าไปในเกม
ด้วยสายตาที่มีความชัดเจน 5.2 เธอสังเกตเห็นว่านี่คือพระราชวังกว้างใหญ่แห่งหนึ่ง
เธออยู่ตรงมุมหนึ่งของพระราชวัง เบื้องหน้ามีม่านพลังทรงกลมสีเหลืองอ่อนกั้นอยู่ ขวางเส้นทางไม่ให้เธอเข้าไปสำรวจด้านใน