【โฮสต์อย่าเพิ่งรีบร้อน แขกจะสุ่มปรากฏขึ้น โปรดรออย่างอดทน】
เจียงหลิงรู้สึกเหมือนทองคำ 1,200 กรัมของเธอละลายหายไปกับสายน้ำ
เหมือนโดนระบบหลอกเข้าให้แล้ว
เอาเถอะ ตอนนี้ใกล้เก้าโมงแล้ว ระยะทางที่เธอขับวันนี้ยังเป็นศูนย์อยู่เลย
เจียงหลิงกลับไปนั่งที่เบาะคนขับของรถบ้าน เจาไฉคาบลูกแก้วพลังงาน นอนขดอยู่ตรงเบาะข้างคนขับ แทะอย่างเอร็ดอร่อยจนเต็มหน้า
“พร้อมหรือยัง? ออกเดินทางกัน!”
ขับไปได้ไม่ไกล เจียงหลิงก็พบว่าสภาพถนนวันนี้ต่างจากเมื่อวานอยู่บ้าง
สองวันก่อน ถนนเป็นผิวลาดยางเรียบกว้าง เหมาะกับรถเล็กเป็นอย่างมาก
แต่ตอนนี้ถนนขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ บางครั้งก็มีรอยแยกกับหลุมเล็ก ๆ โผล่ขึ้นมากลางทาง
ขับไปก็สั่นสะเทือนจนตัวโยน ความเร็วลดลงจากปกติ
ถึงอย่างไร บนถนนเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลก ถนนก็ไม่ได้ราบเรียบตลอดไป
ยิ่งเดินทางต่อไป ถนนก็ยิ่งขับยากขึ้น ทั้งทางเขา ทางเล็ก ทางน้ำ สารพัดเส้นทางที่ผ่านลำบากจะปรากฏขึ้น
แต่เจียงหลิงจำไม่ค่อยได้ว่าชาติก่อนเริ่มเร็วขนาดนี้หรือเปล่า
เสียงบ่นเรื่องถนนในเขตแชตยังไม่หยุด
“ไม่ใช่นะพี่ แดดแรงขนาดนี้ก็ว่าแย่แล้ว ถนนยังขับยากอีก ฉันกลัวรถสามล้อเก่า ๆ ของฉันจะสั่นจนพังเป็นชิ้น ๆ”
“ทุกคนเดินทางระวังหน่อย ตรงกลางมีหลุมใหญ่ ฉันเกือบตกลงไปแล้ว”
“ถนนบ้าอะไรเนี่ย? ทำถนนให้เรียบทั้งสายไม่ได้หรือไง?”
“อิจฉาพวกที่มีรถสี่ล้อจริง ๆ ฉันปั่นจักรยาน แค่สองวันก่อนก้นก็แทบถูกกระแทกจนแยกแล้ว พอมาเจอถนนเละแบบนี้ ก้นฉันพังหมดแน่”
【ดาบเดียวบุกงานเลี้ยง】: “ทุกคนพยายามเปิดหีบเพื่ออัปเกรดยานพาหนะกันนะ ความสะดวกสบายกับความเร็วจะเพิ่มขึ้น”
“เจอท่านผู้ยิ่งใหญ่ดาบเดียวบุกงานเลี้ยงด้วย! ได้เลยท่าน ฉันจะพยายามเต็มที่!”