ซ่งเซียงหลานเชิญพวกเขาอย่างอบอุ่นให้เข้าไปในบ้าน
เธอรีบไปต้มน้ำบนเตา และเรียกเฉิ่นฮุ่ยจวินให้เอาชาที่ซ่งเซียงตงได้รับมาออกมา "เอาชาที่ดีที่สุดมาชงชา ที่เหลือดีๆ เอากลับไปให้พ่อแม่ของเธอด้วย"
"ฮุ่ยจวิน ลูกของพี่ชายใหญ่เธอไม่มาหรือ?"
เฉิ่นฮุ่ยจวินรู้สึกจมูกชา ดวงตาเต็มไปด้วยน้ำตาแห่งความซาบซึ้ง พ่อแม่ของเธอมาเที่ยวครั้งนี้ก็รู้แล้วว่าเธอมีความสุขแค่ไหน
"ยังอยู่ที่โรงเรียน พอเลิกเรียนจะมากับน้องชายของฉัน"
"งั้นเธอไปอยู่กับพ่อแม่เธอสิ ผัดถั่วลิสงออกมาหน่อย"
ซ่งเซียงหลานยกกระติกน้ำร้อนไป
เธอล้างแก้วเคลือบอย่างเป็นระเบียบ ใส่ใบชาลงไป แล้วเทน้ำร้อนลงไป
แม่ของเฉิ่นหุ่ยจวินเข้ามาช่วย
"แม่สามี ไม่ต้องยุ่งแล้ว"
ซ่งเซียงหลานวางกระติกน้ำร้อนลง "พวกคุณเลี้ยงฮุ่ยจวินมาดีจริงๆ ผู้หญิงดีๆ แบบนี้แต่งงานกับลูกชายฉัน ฉันอยากชวนพวกคุณกินข้าวมานานแล้ว ต่อไปถ้าว่างก็ไปบ้านเกิดฉันกับฮุ่ยจวินสิ ฉันจะฆ่าหมูตัวหนึ่งเลี้ยงพวกคุณแน่นอน"
แม่ของเฉิ่นหุ่ยจวินยิ้ม
พ่อของเฉิ่นหุ่ยจวินเห็นดินที่เพิ่งพลิกกลับด้านนอก ก็เรียกเฉิ่นฮุยถือจอบและพลั่วไปพลิกดินแปลงเล็กๆ หลังบ้านด้วย
เหอชุนหยู่ ภรรยาของเฉิ่นฮุย เข้ามาช่วยทำอาหาร
ซ่งเซียงตงยังไม่กลับมา
ซ่งเซียงหลานตั้งใจจะโชว์ฝีมือ ทำอาหารอร่อยๆ มาหนึ่งโต๊ะ
ข้าวเหนียวนึ่งปูแดง
ปลาเส้นทอดพริกเกลือ
ต้มสามอย่าง (ปลาหมึก หมูไม่ติดมัน กุ้ง) ใส่ถั่วงอก สาหร่าย ดอกกะหล่ำ และแตงกวาพื้นบ้าน เผ็ดนิดหน่อย ถือเป็นเมนูใหม่
ครอบครัวเฉิ่นไม่ได้อยู่ใกล้ทะเล มากินของทะเลก็แค่ต้มเท่านั้น
ครั้งแรกที่เห็นซ่งเซียงหลานทำอาหารทะเลหอมขนาดนี้
เหอชุนหยู่จำขั้นตอนไว้ "แม่ พอกลับไปบ้านเราก็ทำแบบนี้กินบ้างนะ"