"ข้าจะปกป้องเส้นชีพจรหัวใจเอง!" เซี่ยอวิ๋นจิ่งกล่าวโดยไม่รีรอ
"ดี!" ฮูหยินลู่ไม่ลังเลอีกต่อไป รีบสั่งหลินป้านเซี่ยทันที: "เตรียม 'ธูปปักใจ' เถาเถา เจ้าไปต้มยา ข้าจะเขียนตำรับยาให้ ต้องใช้ไฟอ่อนเคี่ยวเป็นเวลา 1 ชั่วยาม ห้ามผิดพลาดเด็ดขาด!"
เสิ่นเถาเถาและหลินป้านเซี่ยแยกย้ายกันทันที
เซี่ยอวิ๋นจิ่งนั่งขัดสมาธิข้างเตียง ใช้ฝ่ามือทั้งสองแนบหลังของเสี่ยวชีเยว่ ค่อย ๆ ส่งพลังภายในอันบริสุทธิ์และอ่อนโยนเข้าไปปกป้องเส้นชีพจรหัวใจอันสำคัญของนาง
ฮูหยินลู่ล้างมือและจุดธูป ใบหน้าเคร่งขรึม
นางเปิดกล่องไม้โบราณ ภายในเรียงรายด้วยเข็มทองยาวสั้นไม่เท่ากัน
นางหยิบเข็มทองที่ยาวที่สุด เล็งตรงจุดไป๋ฮุ่ยบนศีรษะของเสี่ยวชีเยว่ ตั้งสติ ค่อย ๆ แทงเข้าไป
เข็มทองเข้าสู่ร่างกาย แม้เสี่ยวชีเยว่จะหลับอยู่ ร่างกายก็กระตุกอย่างรุนแรง ส่งเสียงครวญครางด้วยความเจ็บปวดโดยไม่รู้ตัว
เซี่ยอวิ๋นจิ่งรีบเพิ่มพลังภายในทันที เพื่อประคองลมหายใจของนาง
ฮูหยินลู่เคลื่อนไหวราวกับลม ต่อเนื่องแทงเข็มทองเข้าไปยังจุดสำคัญบนศีรษะ เช่น เซินถิง อิ๋นถัง ซื่อหยาง เป็นต้น
ทุกครั้งที่แทงเข็ม นางจะตั้งสมาธิสัมผัส ปรับความลึกและมุมของเข็มทอง ราวกับกำลังดีดสายพิณที่มองไม่เห็น
เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ค่อย ๆ ซึมออกมาบนหน้าผากของนาง เห็นได้ชัดว่าเหนื่อยล้าอย่างยิ่ง
เมื่อเข็มทองแท่งที่ 7 แทงเข้าจุดตานจงตรงหน้าอกของเสี่ยวชีเยว่ เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
ร่างกายของเสี่ยวชีเยว่สั่นเทาอย่างรุนแรง ใบหน้าเปลี่ยนจากขาวเป็นเขียว ริมฝีปากกลายเป็นสีม่วง ราวกับกำลังทนทุกข์ทรมานอย่างมหาศาล และที่หว่างคิ้วของนาง กลับปรากฏเส้นด้ายสีแดงดำบิดเบี้ยวเลือนราง ราวกับสิ่งมีชีวิตที่ดิ้นรน