"แผนใหญ่ที่สุดของพวกเขา ก็เพียงใช้ข้าเพื่อให้ได้อำนาจควบคุมเตาเผาอิฐอย่างสมบูรณ์ แล้วค่อยเหยียบข้าออกไป รวบอำนาจตำแหน่งเจ้าตระกูลกลับคืน ให้จี้เย่าจู่คนโง่นั้นได้นั่งกินนอนกินตามที่ต้องการ" จี้ซุ่ยซุ่ยหัวเราะเย็น
"ใช่ พวกที่มิใช่คนเหล่านี้" เสิ่นเถาเถาอดไม่ได้จริง ๆ ที่อยากจะด่า "พูดไปพูดมา ก็เพื่อคำว่า 'ผลประโยชน์' เท่านั้น แม้แต่ญาติเลือดเนื้อแท้ ๆ ยังคิดทรยศจนไม่ให้มีที่ฝังศพ แล้วอะไรที่พวกมันทำไม่ได้เล่า"
"คุณหนูจี้ เจ้าอย่ากลัว ในเมื่อพวกมันหาความตาย..." น้ำเสียงของเสิ่นเถาเถาพลันแข็งกร้าวขึ้นทันใด "เช่นนั้นเราก็สมปรารถนาให้พวกมัน เร็วขึ้นอีกนิดบนเส้นทางสู่ยมโลก"
"คุณหนูเสิ่น" สีหน้าจี้ซุ่ยซุ่ยประหลาดใจเล็กน้อย "น้ำใจของเจ้าข้ายอมรับไว้ด้วยความซาบซึ้ง แต่การนี้มันอันตรายนัก เจ้า..."
นี่คือชะตากรรมของนาง นางไม่ยอมทน และไม่สมควรดึงเสิ่นเถาเถามาเกี่ยวข้องด้วย
ตามความคิดเดิมของจี้ซุ่ยซุ่ย อาปู่เจ็ดและพวกไม่ยอมเซ็นเอกสาร เช่นนั้นเสิ่นเถาเถาก็ต้องสร้างเตาเผาอิฐด้วยตัวเอง แม้จะเสี่ยงต่อการระเบิด แต่เมืองทหารรอไม่ไหวแล้ว ด้วยสติปัญญาของเสิ่นเถาเถา บวกกับความสามารถของโจวอิง พวกนางไม่แน่ว่าจะสร้างเตาเผาอิฐขึ้นมาไม่ได้
นี่ก็เป็นเหตุผลที่จี้ซุ่ยซุ่ยเคยบอกอาปู่เจ็ดไปก่อนหน้านี้ว่า เตาเผาอิฐหนึ่งแห่งไม่อาจรั้งเซี่ยอวิ๋นจิ่งไว้ได้ เพราะสิ่งเหล่านี้...ไม่อาจหยุดยั้งเสิ่นเถาเถาได้
และที่นางจงใจส่งเสียงขณะที่เสิ่นเถาเถากับเซี่ยอวิ๋นจิ่งกำลังหารือเรื่องแบบแปลน ก็เพื่อก่อให้เกิดความขัดแย้งระหว่างสองฝ่าย ในเวลานั้นนางถึงจะมีหนทางรอดชีวิตอยู่บ้าง
สิ่งที่นางไม่คิดถึงคือ หลังจากเสิ่นเถาเถาได้ยินความคิดของนาง ก็เชื่อนางโดยไม่ลังเล ให้นางสร้างเตาเผา ส่วนอาปู่เจ็ดพวกนั้น พอได้กลิ่น 'เตาเผาอิฐ' เพียงนิดเดียว ก็ร้อนรนจะทิ้งนางเสียแล้ว