ท่ามกลางเสียงอึกทึกครึกโครม เซี่ยอวิ๋นจิ่งและเสิ่นเถาเถาในฐานะผู้เป็นประธานในพิธี ก้าวขึ้นสู่แท่นพิธียืนเคียงข้างกัน
เซี่ยอวิ๋นจิ่งยังคงสวมชุดดำเข้ม ร่างกายสูงโปร่งดั่งต้นสน ใบหน้าเรียบนิ่งเย็นชา แต่ในดวงตาคมลึกนั้น กลับสะท้อนรอยยิ้มของผู้คนใต้แท่นได้อย่างชัดเจน
เสิ่นเถาเถายืนอยู่ข้างกายเขา แต่งกายเรียบง่าย แต่กลับสดใสสะดุดตา ดวงตามีประกายน้ำตาด้วยความตื้นตัน มุมปากแทบกลั้นรอยยิ้มไว้ไม่อยู่
เซี่ยอวิ๋นจิ่งก้าวขึ้นหน้าหนึ่งก้าว มองไปยังคู่บ่าวสาวทุกคู่ใต้แท่น "วันนี้ได้ผูกพันเป็นสามีภรรยากัน ต่อไปนี้ก็จะเป็นร่วมทุกข์ร่วมสุข ชีวิตและความตายเป็นหนึ่งเดียวกัน หวังว่าพวกเจ้าจะเคารพรักซึ่งกันและกัน สามัคคีกัน พิทักษ์เมืองนี้ และร่วมกันสร้างบ้านเกิด!"
คำพูดสั้นกระชับ แต่กลับมีน้ำหนักมากมายเต็มไปด้วยความคาดหวังและคำสั่งเสียของผู้เป็นแม่ทัพ อีกทั้งยังเป็นคำมั่นสัญญาอันยิ่งใหญ่ต่ออนาคตของเมืองทหาร
จากนั้น เสิ่นเถาเถาก็ก้าวขึ้นหน้า มองดูใบหน้าที่คุ้นเคยใต้แท่น น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความตื้นตัน "ขอให้พวกท่านอยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่า รักกันตลอดไป ไม่ว่าอนาคตจะเป็นเช่นไร ขอให้จำไว้เสมอว่า ข้างกายมีกันและกัน เบื้องหลังมีพวกเรา เมืองทหารคือบ้านของเราทุกคน"
"บ้าน"
คำคำนี้ กระทบหัวใจที่อ่อนโยนที่สุดของทุกคนในทันที เสียงโห่ร้องดังขึ้นอีกครั้งราวกับคลื่นทะเล
"พิธีเสร็จสิ้น เปิด...งานเลี้ยง!" ซ่งชิงหยวนหัวเราะและประกาศเสียงดัง
คำว่า "เปิดงานเลี้ยง" ดั่งจุดประทัดแห่งความครึกครื้น พัดพาบรรยากาศบนลานกว้างให้ถึงขีดสุดในทันที