หลังความเงียบงันชั่วขณะ เสียงตอบรับก็ระเบิดออกมาจากใต้เวทีดังกึกก้องไปทั่วสารทิศ:
“ข้าพร้อม!”
“พร้อมติดตามผู้รักษาเมืองเซิ่น!”
“รักษาเมือง! สู้ตาย!”
เหล่านางซึ่งมีเจ้ากรมเฒ่าและซุนซานเหนียงเป็นหัวเรือใหญ่ ตะโกนตอบเป็นเสียงเดียวกัน เปี่ยมด้วยความกล้าหาญอันยิ่งใหญ่ดั่งผู้เตรียมพร้อมตาย ถ้อยคำนี้ประหนึ่งดาบคม ฉีกม่านเมฆหมอกแห่งความหวาดกลัวที่ปกคลุมทั่วเมืองให้ขาดสะบั้นในชั่วพริบตา
ดวงตาเสิ่นเถาเถามีประกายน้ำตาวาวโรจน์ แต่นางยังเชิดหน้าขึ้น ประกาศคำสั่งออกมาอย่างชัดเจน:
“ดี! ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จัดตั้ง ‘กองทัพหงส์แดง’! จ้าวชิง รั้งตำแหน่งผู้ช่วยทหาร ดูแลกิจการทหารรักษาเมืองทั้งหมด จัดสรรเสบียงและยุทธปัจจัย นั่งบัญชาการอยู่ศูนย์กลาง!”
“ซุนซานเหนียง ดูแลการสอดแนมและลาดตระเวน คอยจับตาสถานการณ์ข้าศึกรอบด้าน รับผิดชอบการส่งสัญญาณและเตือนภัยเมื่อข้าศึกยกมา!”
“หลินป้านเซี่ย ดูแลกองพยาบาลและโรงหมอ รวบรวมยา รักษาผู้บาดเจ็บ และฝึกผู้ช่วยเพิ่มเติม!”
“อู๋เฉียวโฉ่ว รับผิดชอบการซ่อมแซมอาวุธยุทธภัณฑ์และการวางกลอุบาย ตรวจตราเครื่องมือป้องกันเมืองทั้งหมด รวมถึงวางกับดักตามจุดสำคัญ!”
“หลี่หูหนิว จัดตั้งกองขนส่งและกองหนุน รับผิดชอบการลำเลียงเสบียง การลาดตระเวนในเมือง และการสนับสนุนยามฉุกเฉิน!”
“ผู้ที่เหลือ จงจัดเข้าประจำกองตามความถนัดของตน และรับคำสั่งโดยดุษฎี!”
“สตรีทั้งหลายในเมือง ล้วนสมัครเข้ามาช่วยเหลือได้ เราจะให้พวกตีหรงได้รู้ว่า เมืองทหารแห่งนี้ ต่อให้แม่ทัพไม่อยู่ กองทัพหลักติดกับ ก็ยังมีสตรีผู้กล้าหาญทั้งเมือง ถืออาวุธขึ้นเกราะป้องกัน ไม่มีใครกล้ารุกรานได้โดยง่าย!”
“กองทัพหงส์แดง! จงเข้าประจำตำแหน่ง!”